Honderd kaarsjes voor Anna Celen

Print

Foto: Patrick Bosmans

Kwaadmechelen

Ham - Feest in Ham want Anna Celen is 100 jaar geworden en dat mag gevierd worden!

Deze week telt Ham een honderdjarige meer. In het rusthuis Coham mochten ze dit voorjaar al twee 101 jarigen vieren. Deze keer is Anna Celen aan de beurt. Zo’n verjaardag mag natuurlijk niet zomaar voorbij gaan. Al de bewoners werden verzameld in de zaal ‘Roos’, uiteraard mocht ook de familie van Anna niet ontbreken. Er werden speeches gegeven door het personeel, door de burgemeester en door de directie, met overhandiging van bijhorende cadeaus. Een accordeon-ensemble zorgde voor meezingers uit de oude tijd. Een dansje hoort ook daarbij en het was niemand minder dan de honderdjarige zelf die de dans opende! Want soepel is Anna nog steeds! Zelfs de burgemeester nam de micro te hand en bracht zijn versie van ‘In dat kleine café aan de haven’. Zaterdag wordt Anna Celen plechtig ontvangen op het gemeentehuis.

Anna is geboren in de Zwartenhoek in Kwaadmechelen op 26 augustus 1914. Dit jaar is er veel te doen rond de herdenking van wereldoorlog één. Wel Anna haar leven startte in datzelfde jaar. Ze was één helft van een tweeling, maar haar zusje overleed reeds na 3 maanden. “Zij bleef heel mijn leven mijn beschermengel”, vertelt Anna. Met nog 7 broers en zussen vormden ze een groot gezin waarvan zij de jongste was. Omdat haar moeder op jonge leeftijd overleden was, heeft Anna geruime tijd haar vader geholpen met het huishouden en op de boerderij. Het was bij het melken van de koeien dat ze haar man Albert leerde kennen.

In het huwelijksbootje stappen was nog niet zo simpel voor Albert en Anna. Ze hadden de trouw tot tweemaal toe moeten uitstellen omdat deze tijdens de start van wereldoorlog II plaatsvond. Nadat hun huwelijk werkte Albert eerst in de bouw en later in de mijn, waar hij als mijnwachter altijd de nachtpost had. Anna zelf was nog gerante van een meubelbedrijf.

Samen kregen ze 4 kinderen, 2 zonen en 2 dochters. Ondertussen heeft ze al 8 kleinkinderen en 9 achterkleinkinderen. Ze ging graag kijken naar de voetbal van haar jongste zoon Frans. “Een gemakkelijke supporter was ik niet”, vertelt Anna, “ik had namelijk mijn paraplu steeds in handbereik… en de buren kregen er al wel eens (per ongeluk) van langs!”. Albert zag reizen niet zo zitten, maar op een keer moest hij mee omdat Anna een reis naar Lourdes gewonnen had. Ineens had de reismicrobe het koppel te pakken en reisden ze naar Italië, Oostenrijk, Noorwegen, Zweden,… maar ook aan de eigen Belgische kust in Oostende heeft ze vele mooie herinneringen.

Anna was er altijd graag bij. Ze is tevens een geboren entertainer, op feesten was ze altijd de eerste om moppen te vertellen en daarbij durfde ze zich wel eens verkleden om de show te stelen. “Ik ben altijd een bezige bij geweest”, gaat ze verder, “want ik was bestuurslid van de KAV én van Ziekenzorg!”.

Albert en Anna mochten hun diamanten huwelijk vieren. Op 85-jarige leeftijd moest ze afscheid nemen van haar levensgezel. Ze hebben samen vele mooie jaren gehad.

Daarna verhuisde Anna naar de serviceflats aan het OCMW. Ondanks dat ze de oudste daar was, was zij het die voor de buren ging winkelen of naar de apotheker trok. Zelfs als de kermis op het plein stond ging ze voor iedereen smoutebollen halen met haar fiets.

Helaas gingen haar zicht stilaan achteruit en besloot ze haar intrek te nemen in rusthuis Coham. “Ik woon hier best graag.” vertelt Anna trots, “Het eten is er lekker, er zijn vele aangename en behulpzame medebewoners en ook aan de activiteiten, zoals het kienen, neem ik nog vaak mee.” Het personeel heeft veel plezier met haar: “Als er muziek is staat Anna klaar om mee te dansen, niet als een oude knar, maar als een jong veulen. Bij de twist gaat ze nog helemaal door de knieën. Iedereen houdt dan zijn hart vast, maar zij heeft geen bang dat ze zal omvallen. Zelfs de Zweedse Klompendans danst ze vrolijk mee.”

Dank aan het personeel van Coham voor het artikel!

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio