© Jan Versweyveld

Kwaadmechelen was voor Ivo Van Hove al snel te klein

Ivo Van Hove krijgt het ereburgerschap van de gemeente Ham. Ivo groeide in Ham op als zoon van de apotheker, maar voelde al snel dat het dorpsleven en het kleinschalige voor hem te beklemmend was. “Ik was dan ook blij dat ik kon verhuizen naar het internaat in Hoogstraten”, aldus Van Hove. “Nadien heb ik nog 20 jaar in Antwerpen gewond en nu heb ik mijn stek gevonden in Amsterdam.”

dirk.macquoy

Ivo Van Hove werd geboren in 1958. Voor Ivo was het toenmalige Kwaadmechelen echter al snel te klein. “Ik heb er tot mijn elfde gewoond en herinner me nog de kleinschaligheid van alles”, aldus van Hove. “Ik heb in de Hoefkensstraat gewoond waar mijn moeder nu nog woont. Ik ging er naar de katholieke lagere school waar ik me zeker de heel fijne leraars nog herinner zoals meester Lemmens, meester Gevers en meester Keersmaekers. Als zoon van de apotheker had je het in een dorp niet altijd gemakkelijk en voelde je je soms wel eens een outsider. Het was in die tijd dan ook soms letterlijk en figuurlijk knokken om erbij te horen. Ik was ook lid van de plaatselijke jeugdbeweging, de KSA, waar ik me de zoon van de plaatselijke coiffeur, Freddy Sartor nog goed herinner. Hij was mijn leider. Hij is later ook een beetje in de kunstwereld terecht gekomen als recensent van films.”

Amsterdam

Ondertussen is Ivo Van Hove sinds 2001 directeur van Toneelgroep Amsterdam. Hij begon zijn carrière als toneelregisseur in 1981 met producties van eigen hand (Ziektekiemen, Geruchten). Hij was achtereenvolgens artistiek leider van AKT, Akt-Vertikaal en De Tijd. Van 1990 tot 2000 was hij directeur van Het Zuidelijk Toneel. Van 1998 tot en met 2004 leidde Van Hove het Holland Festival. Hier presenteerde hij jaarlijks zijn selectie van internationaal theater, muziek, opera en dans. Sinds 1984 maakt hij deel uit van de artistieke leiding van het departement Dramatische Kunst van de Hogeschool Antwerpen. In 2001 werd Van Hove directeur van Toneelgroep Amsterdam.

Wereldwijd

Producties van Ivo van Hove zijn wereldwijd gespeeld en zijn werken vielen dan ook regelmatig in de prijzen. Zo won hij onder meer tweemaal een Obie Award voor de beste regie van een off-Broadway productie in New York (voor More Stately Mansions en Hedda Gabler), de Oeuvre Prijs van Oost-Vlaanderen (1995), de Theaterfestivalprijs (1996), de Archangel Award op het Festival van Edinburgh (1999) en Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres (2004) in Frankrijk. In 2007 ontving hij in Nederland de Prijs van de Kritiek. In 2008 ontving hij samen met Jan Versweyveld de Prosceniumprijs, een Nederlandse oeuvreprijs en in 2012 de Amsterdam Business Oeuvre Award. In 2014 ontvangt Van Hove het Eredoctoraat voor Algemene Verdiensten van de Universiteit Antwerpen en in 2015 twee Olivier Awards voor A View from the Bridge en - samen met Jan Versweyveld - de Amsterdamprijs voor de Kunst voor bewezen kwaliteit.

Verliefdheden

Het zal dan ook duidelijk zijn dat Kwaadmechelen te klein was voor Ivo Van Hove. “In Kwaadmechelen gebeurde toen niet zo veel”, aldus nog de Nieuwe Hamse ereburger. “Het was een dorp waar iedereen iedereen kende en waar mijn vader zondag na de mis in het café tegenover de kerk graag een ‘tournée générale’ gaf. Hij was een heel sociale figuur, hield van de mensen van het dorp. Het dorp werd me snel te klein, het plattelandsleven lag me niet helemaal. Het dorp is het toneelbeeld van de vroege jeugd. Ik heb er de eerste vrienden gemaakt, de eerste verliefdheden in hooimijten beleefd. Ik heb aan de tijd gekleurde herinneringen, van opperste blijdschap en intens verdriet. Maar is dat niet zoals het leven is!”

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio