“Niet-Tongenaren begrijpen dit niet”

Hij is 76 en staat aan de rand van de betonnen atletiekpiste achter het College in Tongeren.

Op de piste: zo’n zestigtal op een zaterdag opgedaagde meisjes, en ook wel vrouwen, die wuivend met palmen op de tonen van harmonie Concordia repeteren. Wellicht dé groep van de Kroningsfeesten: de Zingende Maagden. En hij daar krijgt tranen in de ogen: “Dit kan een niet-Tongenaar niet begrijpen.”

Voorzitster van kroningsgroep Zingende Maagden is tegenwoordig Kathleen Wielick. Voor de zevenjaarlijkse Kroningsfeesten, dit jaar van 5 tot 12 juli, heeft ze 128 meisjes bereid gevonden mee te doen: “Dertig meer dan in 2002. We hebben wel onze maximumleeftijd verhoogd, die is nu dertig. Twintig meisjes zijn ouder dan 18. Onze oudste is 28. En ja, eentje is al moeder.” (lacht)

“Kippenvel, kippenvel...”

Een 76-jarige Tongenaare_SClBKathleen vindt het stom dat ze het zelf moet zeggen, “maar dit is toch wel dé groep waar iedereen naar uitkijkt. Ieder Tongers meisje moet erbij geweest zijn. Er is ook veel traditie. In 2011 bestaan we honderd jaar. We hebben al voor de paus opgetreden en we zijn ook altijd te gast bij de zevenjaarlijkse Heiligdomsvaart in Maastricht. Waar ze altijd naar ons uitkijken.”

Wie ook uitkijkt naar de Zingende Maagden, is onder meer een 76-jarige Tongenaar die zelfs naar de repetities komt. Als harmonie Concordia breed uitpakt met de tonen van het Loflied der Engelen, worden zijn ogen vochtig: “Kippenvel, kippenvel... In de tijd van Tamara Scheepers en Lizzy Ruiters zat alles wel op een lijn. Geen arm te laag, geen voet buiten maat. Fenomenaal. Maar dat waren dan ook kolonels. En de tijden zijn zeker veranderd? Neen, niet-Tongenaren begrijpen zoiets niet. Dit staat boven alle politiek, dit is van heel Tongeren. Zo wordt het Loflied der Engelen hier heel vaak op begrafenissen gespeeld. Elke rechtgeaarde Tongenaar heeft deze muziek ook in huis.”

“Ik moest van mijn ouders.”

Een 15-jarige zingende maagd

Bestuurslid Rita Gijsen loopt mee tussen de meisjes. Om individueel wat bij te sturen. “Een beetje geduld. Komt in orde. De meisjes doen het al goed. Die dril-aanpak van weleer kan nu niet meer. Zeg dus niet dat wij kolonels zijn. Die tijden zijn voorbij. Als er een probleempje zou zijn, nemen we een meisje gewoon even apart. Werkt even goed.”

Allemaal mooi, traditie, maar wat vindt een 15-jarige zingende maagd daarvan? “Ik moest van mijn ouders. En het is echt niet makkelijk: met al die gebaren in de precieze maat stappen. Als ik dat op voorhand had geweten... Maar eigenlijk ben ik toch blij dat ik erbij ben. En later zal ik zeker trots zijn?”

Jan BEX

Dirk ROEFFLAER

55


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio