André Sollie schrijft stadsgedicht voor Genk

Naar aanleiding van de Internationale gedichtendag op 29 januari 2009, schreef schrijver/illustrator André Sollie het stadsgedicht "GesGenk" voor de stad Genk.

ksleurs

Sollie werd al verschillende keren bekroond met zijn werk ondermeer door het Gouden Griffel, Boekenpluim, Boekenwelp en ontving in 2007 de Cultuurprijs Vlaanderen.

Het is de tweede keer dat hij voor Genk aan het werk gaat, de eerste keer was hij al te bewonderen als illustrator tijdens de jeugdboekenweek. Hij is begonnen als tekenaar voor kinderboeken en groeide uit tot een heuse dichter. "Als ik teken dan teken ik en vergeet ik de woorden, als ik schrijf vergeet ik de beelden," zegt hij.

Zijn liefde voor treinreizen hebben hem geïnspireerd om het stadsgedicht te schrijven, de mooie mensen, het veilig gevoel en de vriendschap die hij ontving liet zijn pen vloeien door Genk te zien in het "nu"en niet in het verleden.

Als illustrator kon een tekening van hemzelf niet ontbreken, het werd een tekening dat op de achtergrond bleef en het gedicht niet overheerste.

Kortom, het zesde stadsgedicht waar stad Genk trots op mag zijn.

Lees het gedicht:

GesGenk

Dit is het eindstation van elke trein.

Je bent waar je blijft.

Waar je wil zijn.

Het oude land glimt als nieuw in de regen.

Ligt zwanger van taal en van alles wat kon

op een bed van koolzwarte wegen

te wachten in de zon.

De wind die van ver over de zee kwam

en zingend en helemaal tot hier

waaide gesloten deuren

op een brede kier.

Wijdopen ramen

roepen rinkelende

-belleman, alleman-

duizend zichtbare namen.

En kijk.

Mannen lopen lichter.

Vrouwen lachen hoog de dagen rond.

En ieder kind

draagt nu hardop dezelfde kleur.

Bont.

André Sollie

Efgenia Karampatakis

Dit artikel werd geschreven door een burgerjournalist. Wilt u meer informatie over ons project burgerjournalistiek of hebt u zin om zelf artikels te schrijven voor hbvl.be? Mail ons dan!


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio