Buurtbewoners spreken een week na het drama in crèche

Sint-Gillis, bij Dendermonde, houdt een week na het drama in kinderdagverblijf Fabeltjesland de adem nog in. “Woorden schieten tekort”, zegt een buurtbewoner. “Hier heerst nu stil begrip.” De polsslag van een gemeente in de rouw.

kscherpenberg

Witte lintjes hangen aan de deuren van de handelszaken. Aan kinderdagverblijf Fabeltjesland liggen, vooral sinds de optocht van zondag, duizenden tekenen van steun in opbeurende kleuren. Maar de buurtbewoners die er even stilstaan schudden allemaal hun hoofd. “Hier in Dendermonde is de gemeenschap nog echt verweven”, horen we bij een bakker. “De KSA, de chiro, de voetbal, de rugby. Het werkt hier allemaal goed. Ook de families van de slachtoffers zijn heel actief. Ik heb het gevoel dat we allemaal met onzichtbare kettingen aan elkaar hangen. En nu zijn er daar drie van doorgekapt. Dat voelt iedereen.”

Herdenkingsplaats

Gedeelde smart brengt de bewoners dichter bij mekaar. “Op zo’n moment zijn we allemaal maar mensen”, zegt Dirk, die een paar foto’s maakt van de crèche die nu een herdenkingsplaats is. “Bij iedereen heerst onbegrip. En bij oudere mensen ook veel angst. Ik hoor dat de voordeuren in Sint- Gillis-bij-Dendermonde voortaan gesloten blijven.”

Psychologen hebben ouders aangeraden om hun kinderen niet te stimuleren in hun angst. Het is logisch dat de eerste nachten moeilijk waren, maar hun leven moet nu zo snel mogelijk weer zijn gang kunnen gaan. “Wij hebben haar er niet te veel over verteld”, zegt een grootmoeder over haar kleindochter, die net een van haar knuffelbeertjes bij de talloze andere (waarvoor volgende week een bestemming wordt gezocht, red.) aan Fabeltjesland legt. “Ze mag zich niet te veel zorgen maken. Ik doe dat al genoeg. Vanuit mijn raam hou ik al de hele week de schoolpoort in het oog.”

Gespreksonderwerp

Volgens een van de Dendermondse handelaars is het drama van vorige week nog steeds hét gespreksonderwerp. Als één klant erover begint, wil iedereen wel zijn mening kwijt. Soms is die onbewimpeld: doe hem aan wat hij de slachtoffers heeft aangedaan, bijvoorbeeld. “Het zijn tekenen van onmacht. Dit is een gemeenschap die zich verslagen voelt. Maar weet je wat mij opvalt? In al haar huidige broosheid blijft die sterk.” Toch zeggen sommigen zelfs te willen verhuizen. Of het Fabeltjeslandgebouw moet weg.

Bij een van de handelaars gaat de angst vooral uit naar het moment waarop een van de ouders van de gedode kindjes de winkel weer binnenstapt. “Tuurlijk moet je wel íets zeggen. Maar wat moet je zeggen? Wat kun je in godsnaam zeggen?”

Persoverrompeling

De eerste dagen waren alle kranten in Dendermonde ‘s ochtends al uitverkocht. De persbelangstelling was en is dan ook immens. “We waren overrompeld. Journalisten spraken ons in alle talen aan. Een Amerikaan bleef het maar over Dutroux hebben. Maar wat heeft die er nu mee te maken? Er zijn nog de uitvaartplechtigheden, maar het is al veel beter. We snappen het wel. Iedereen moet weten wat hier gaande was. Het kan overal gebeuren.”

De grote gruwel van vrijdag is bij de meeste bewoners alleszins weggetrokken. Wat ze nu voelen is helemaal niet zo duidelijk. “De ene dag zie je ‘t net dat ietsje anders dan de andere. Maar de verweesdheid blijft. We zullen er allemaal op onze eigen manier mee moeten omgaan. Men kan hier toch maar moeilijk dorpstherapie organiseren...”

Sylvia MARIEN

Raf MOORTGAT

Meer over Dendermonde