“Belgen leveren rock-’n-roll”

Tien studenten - vijf managers en vijf muzikanten in spe - van de Hasseltse rockacademie (PHL Music) volgen deze week een stoomcursus in een voormalig klooster in het Duitse Hammelburg.

Op dit internationale ‘Band Camp’ blijken de Belgen de buitenbeentjes. “Ze kweken hier tonnen zelfvertrouwen.”

Stress. Het straalt van de gezichten af als we voet aan wal zetten op Duitse bodem. “Dit is geen vakantiekamp, maar een week lang keihard werken,” zegt Raf Coenen, directeur van PHL Music. Vijf muzikanten en vijf managers in spe moeten zich bewijzen ten opzichte van de rest. Volgens een strikt schema zoals dat van de monniken die hier vroeger in de gangen rondliepen. “Vergeet niet dat onze leerlingen allemaal eerstejaars zijn. De rest van de groep is ouder: ze moeten hier hun mannetje staan tussen Nederlanders, Britten, Ieren en Duitstaligen die al jaren les volgen.”

“Dat doen ze wonderwel,” zegt bandcoach Ad Cominotto (Arbeid Adelt, Arno...). “De Belgen zijn hier de buitenbeentjes. De Britten en de Nederlanders komen vaak op de proppen met cleane soul en R’n B, maar de Belgen droppen hier de ongepolijste rock-’n-roll.”

Of - zoals een Duitse drummer ons toevertrouwde - : “Duitsers spelen technisch strak. De Belgen spelen meer vanuit het hart.”

“Onze studenten kweken hier tonnen zelfvertrouwen,” zegt Ad nog. “En de managers leren hier in een week meer dan op een stageplaats van een jaar elders.”

Geen afleiding

Zowel de managers als de muzikanten komen in gemengde, internationale groepen terecht. “Je zit niet meer in de veilige omgeving van de school,” zegt toetseniste Isabelle. “Je wordt in de groep gesmeten. Of je met iedereen overeenkomt of niet: je moet samen nummers creëren en afwerken. Plus je bouwt hier nu al een netwerk op met muzikanten uit heel Europa. Misschien handig voor later.”

“Afleiding - internet bijvoorbeeld - is er niet: je staat hier op en je gaat hier slapen met muziek”, zegt singer-songwriter Reinhard.

Wat tot dagen leidt met repetities tot 8 uur, zeker als je zoals drummer Wouter Theunis in twee bandjes speelt.

100.000 euro

De muzikanten worden regelmatig aan de mouw getrokken door de managers, die ook lange dagen kloppen. “Eén dag staat gelijk aan één jaar,” zeggen Kim en Natalia die door die regel al tot vier uur in de ochtend hebben vergaderd. Hun taak: groepjes ontdekken, een contract aanbieden, promoten, een marketingstrategie ontwikkelen... Startbudget: 100.000 euro. Niet altijd makkelijk. “Ik ben al uit een bedrijf gestapt,” zegt Kim. “Je kan meningsverschillen hebben onderling, maar ik werk liever niet met een dictator.” Gelukkig zonder al te veel problemen. “Want er is hier ook al een rechtszaak aangespannen tegen iemand die het is afgetrapt.”

“We leren hier snel werken in een international team,” vindt Natalia. “Wat het kiezen van bands betreft, letten we zowel op onze smaak en of de artiest te verkopen valt.”

De managercoaches leggen ondertussen het vuur aan hun schenen: als rechters die hen veroordelen, als journalisten die persberichten verspreiden waarin staat dat hun artiest in een drugschandaal zit verwikkeld. “Héél realistische situaties,” zegt docent Gert Keunen. “Hoe gaan ze er mee om? Laten ze een junkie-artiest vallen, of zien ze er het verkoopbare sensatiepotentiëel van in?”

Overigens: dat de managers het spel zéér ernstig nemen, blijkt uit het feit dat een van de studenten al 50 euro écht geld aan een artiest heeft aanboden...


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio