Yves Leterme bekomt tussen wielrenners van emoties

Wie eraan mocht twijfelen: Yves Leterme kan nog lachen. Precies 35 dagen na zijn ontslag is hij toe aan zijn eerste vakantie in jaren. En zelfs op die trip naar het Spaanse Calpe wordt hij belaagd door journalisten. “Niet over politiek praten”, maakt hij ons meteen duidelijk.

kscherpenberg

De gewezen premier hoefde geen twee minuten na te denken over het voorstel: ‘Stap er eens uit. Kom met mij mee op ploegstage in het Spaanse Calpe’. Jef Braeckevelt, ploegleider van het nagelnieuwe Katusha, zag zijn vriend-politicus met de maand verder in elkaar schrompelen en bood hem een verblijf in zijn geliefkoosd revalidatiecentrum aan. Zondagmorgen gingen ze samen de lucht in, donderdag keren ze even broederlijk naar België terug.

Dit is genieten?

“Hier snak ik al maanden naar. Mijn laatste ontspannende vakantie moet intussen vier, vijf jaar geleden zijn. Er was altijd wel iets. Verkiezingen, een crisis of een crisissfeer. Iedereen weet dat ik van wielrennen houd, maar in 2008 kon ik mijn liefde maar weinig laten merken”.

Kom je in Calpe zuurstof opsnuiven na een turbulent jaar?

“Dat kan je wel stellen. Ik kon het niet laten een paar stukken mee te nemen van de onderzoekscommissie (in de Fortiszaak die leidde tot het ontslag van de regering-Leterme, red.), maar fietsen krijgt de komende dagen absolute voorrang. Ik kreeg net een mooi cadeau van Ridley: een fiets op maat. Die wil ik meteen uittesten. Ik wil mij fysiek uitleven. Dat is veel te lang geleden. Vorig jaar zat ik hooguit zes keer in het zadel. Ik was ziek (problemen met de bloedsomloop, red.) en neem nog altijd medicatie om mijn hartslag kunstmatig lager te houden. Er was ook geen tijd. Vanaf nu neem ik die tijd. In Calpe ligt Brussel ver weg. Ik ben hier intussen een dag en informeerde nog niet eens naar het Belgische nieuws. Dat is ontzettend lang geleden. Ik gaf ook duidelijke orders: ‘Laat mij gerust. Bel mij alleen als het ergens brandt’.

Had je dat al niet veel eerder moeten doen?

“Zeg mij wat. Voor iedere mens is het de kunst in het leven alles goed te doseren. Alleen… voor een politicus is en blijft dat moeilijk. Maar je hoort mij niet klagen. Ik koos voor deze heerlijke stiel. Die is al lang niet meer wat hij vroeger was door de personalisering van de politiek. Vroeger ving de partij alle schokken op, nu zijn het de figuren. Erg gezond is dat niet, nee.”

“Geen spijt”

Ook de voorbije weken bleven erg hectisch voor Leterme. “Er was bijvoorbeeld de nazorg voor mijn medewerkers. Die 56 mensen zijn intussen allemaal onder dak. Ook de overdracht van mijn dossiers aan mijn opvolger Herman Van Rompuy vergde wel wat werk. Ik maakte er zelfs een punt van om de zowat 2.000 sympathiebetuigingen die ik via allerlei kanalen ontving hoogstpersoonlijk te beantwoorden.”

J

e moet vandaag een masochist zijn om in de politiek te stappen? “Ik kijk nooit achteruit, alleen vooruit. Spijt voelde ik nog geen moment. Ook niet na mijn ontslag. Dit blijft hoe dan ook een boeiend leven. Maar je weet als politicus wel dat elke dag je laatste kan zijn.

Ik noem ons de nieuwe BTK’ers: Bijzonder Tijdelijke Kaders. Weet je wat mij drijft? Ik zie de mensen graag. Ik wil dienstbaar zijn. Als mij dat lukt, put ik daar mijn zuurstof uit. Je kan niet geloven hoeveel energie ik haal uit simpele dingen zoals mijn aanwezigheid op het BK veldrijden in Ruddervoorde. Op straat leer ik veel meer dan uit dure peilingen.”

Luc LAMON