Waarom medaillewinnaars op eremetaal bijten

Print
Waarom medaillewinnaars op eremetaal bijten

Waarom medaillewinnaars op eremetaal bijten

“Gekke jongens die olympische atleten”, stuurde een lezer ons door in een berichtje. “Waarom bijten de winnaars van een discipline bijna altijd met hun tanden op hun gouden medaille? Een voorgeschreven wet, of zit er een andere reden achter?”

Eerst en vooral een leuk weetje: olympisch goud is niet volledig uit goud gemaakt. De gouden medailles die in Peking worden uitgereikt wegen 150 gram. Slechts 6 gram daarvan is effectief het edelmetaal goud. De kern is gemaakt van... zilver.

Theorieën

Om nu terug te keren op de vraag. Een eerste thorie lijkt uitgesloten. Vroeger beten kooplui op hun munten om na te gaan of het niet om vals geld ging. Sporters zullen er echter niet van wakker liggen of het om een echte of valse medaille gaat.

Duitse sportpsychologen denken dat de medaillebeet een soort van werkelijkheidstest is. “Je kan het vergelijken met het pitsen in je arm om na te gaan of je niet aan het dromen bent. Door in hun medaille te bijten overtuigen sporters zichzelf ervan dat ze echt olympisch kampioen zijn geworden”, zeggen zij.

Nog een andere theorie komt van de kinderpsycholoog Bettelheim. Volgens hem is het medaillebijten een gevolg van het feit dat begin jaren tachtig borstvoeding minder populair geworden is. Daardoor zou de huidige generatie atleten in de kindertijd onvoldoende oraal bevredigd zijn geworden. Die tekortkoming uit zich nu, ondermeer in het medaillebijten.

De medaillebeet als vervanger van moeders borst? Het zou kunnen. Toch lijkt de laatste theorie net iets geloofwaardiger. Volgens de organisatiechef van de Olympische Winterspelen van 2002 in Salt Lake City, Mitt Romney, zijn de journalisten verantwoordelijk voor de nieuwe trend. “Die zeiden namelijk tegen alle winnaars dat ze op hun ‘lekker stuk’ moesten bijten. Op die manier kwamen hun overwinningsfoto’s geloofwaardiger over.”