Oren maken het verschil

Van de tien acts die vrijdagavond tijdens de Rock Rally-voorronde in de Velinx in Tongeren onze net- en trommelvliezen passeerden, durven we achter slechts één naam met zekerheid de woorden ‘halve finale’ noteren: The Bear That Wasn’t, de eenmansband van Genkenaar Nils Verresen.

Samen met een opgetrommelde zangeres aan zijn zijde lukte hij waar géén van de negen andere bands in slaagden:ons een koude rilling over de rug bezorgen waarbij de naschokken nu nog voelbaar zijn.

De akoestische luisterpop van The Bear That Wasn’t strooit netjes de nodige magische stardust over al uw donkere winteravonden. Zo ook vrijdag in de Velinx waar 150 geïnteresseerden de voorlaatste Rock Rally-voorronde kwamen uitchecken.

Resultaat: weke knieën bij de vrouwelijke helft van het publiek, slikkende adamsappels bij de mannelijke. Bij twee songs liet de Genkse incarnatie van Damien Rice zich bijstaan door een zangeres (“En ze dient niet om het podium op te vullen”, wist de zingende teddybeer ons mee te delen).

Edoch, een tip voor de halve finale: als we moeten kiezen tussen déze zingende dame en de berenoren, die Verresen weddenschapsgewijs moest opzetten tijdens het bijzonder smakelijke ‘Sour Apple’, zouden we ogenblikkelijk opteren voor de instabiele berenoren.

Limbomania

Limbomaniawinnaar The Galacticos, maakte niet zoveel indruk als tijdens de Limbomania-finale. De gekende powerpop met een hoek af werd ditmaal iets te springerig en te weinig doeltreffend geserveerd.

Roadburg, de nummer twee, presteerde wél op niveau en viel met zijn jazz-touch meer op tussen al die traditionele rockbezettingen. Al smeten ook zij zich minder dan we hadden willen zien. Toch was Roadburg de eerste act van de avond die er echt toe deed. Want over de overige acts kunnen we kort zijn: vooral veel blauwdrukjes van bekendere voorbeelden gehoord.

Rob RODIERS


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio