Luisterboek

Print
Lange autoritten in m’n eentje: ik zag er als een berg tegenop. Tot voor kort. Toen ik de troost van een luisterboek ontdekte. Natuurlijk luister ik ook graag naar de radio.
BR> Maar als ik naar het zuiden rij, beginnen mijn favoriete zenders te kraken en te fluiten ter hoogte van Luik.
Dan is het tijd voor een luisterboek.

Ik begon er aarzelend aan, met een thriller van Nicci French. Laat ik niet te moeilijk doen, dacht ik, met nog 500 kilometers voor de boeg. Een thriller dus om me wakker te houden. Ik stopte de cd in de speler en hoorde een aangename vrouwenstem. Na een paar zinnen zat ik al in het verhaal. Net hetzelfde gevoel als bij het lezen. Maar nu had ik een privé-verteller naast mij in de auto.
Heerlijk. De kilometers vlogen voorbij. Ik wou zelfs niet gaan tanken omdat ik het verhaal dan moest stopzetten. Bovendien hing er een zekere spanning in de auto. De privé-verteller deed haar werk goed. Ik durfde niet uitstappen en mij in de verschrikkelijke wereld begeven. Ik wou niet tanken, niet naar de wc, niet mijn benen strekken. Ik wou gewoon blijven doorrijden tot ik wist wie de moordenaar was.

Intussen heb ik al heel wat boeken beluisterd: De thuiskomst van Anna Enquist, Oeroeg van Hella S. Haasse, De Alchemist van Paulo Coelho.
Maar let op, een luisterboek kan soms gevaarlijk zijn. De Da Vinci Code van Dan Brown bijvoorbeeld.
Daar heb ik me behoorlijk aan geërgerd. Vooral aan de Franse zinnen die in de Nederlandse tekst opduiken. Op de autoweg tussen Metz en Nancy hoorde ik mijn privé-verteller plotseling zeggen: Qu’est ce qui se pa?. Van verbazing ging ik op de rem staan. Hoorde ik dat goed? Ik beluisterde het stukje opnieuw. Qu’est ce qui se pa? Het was lachwekkend.
Op de zes cd’s staan nog andere Franse uitdrukkingen die totaal verkeerd voorgelezen worden. En dat voor een boek waar zoveel geld mee verdiend wordt!
Deze privé-verteller moet dringend een cursus Frans gaan volgen. Alleen dan mag hij mij weer eens vergezellen tijdens een lange autorit.