Zondag

Zondag was voor mij altijd een saaie dag, een voormalige Josdag, een alles- is-gesloten-behalve-de-kerk-dag en een allesbehalve opwindende pyamadag. Ik zeg ‘was’, want sinds vorig weekend zit er wat meer pit in de duffe sabbatsdag. Afwisselend met Ann Reymen ga ik namelijk een heel jaar lang de Zondagshow op TV Limburg presenteren. Die show houdt een uur live televisie in gevuld met actua, sport, muziek en een klein leger praatgasten. Ziezo! Dat heb ik weer gemeld en ondertussen spurt ik even naar het toilet om af te rekenen met plots opborrelende maagkrampen... Terug! Mijn God, wat ben ik nerveus voor mijn eerste opnames over twee weken. Leuteren over de heetste showbizzroddels zit er nu niet meer bij. In tegendeel zelfs. Nu moet ik alle feiten over de vogelgriep vatten, onthouden dat de gokkende Chinees ‘Ye’ heet en niet ‘Yo’ en politiek correct omspringen met VLD’ers en sp.a’ers.

kdejager

BR> Euh... vrees nu vooral niet dat onze Zondagshow een bloedserieuze bedoening wordt. Kwinkslagen zijn geoorloofd, hoor! Dat bewees Ann al in de eerste uitzending. Daarin noemde ze Steve Stevaert een stiekemerd omdat ‘ie geniepig getrouwd is (bijna dacht ik dat ze aan zijn oor ging trekken) en overtuigde ze Dana Winner om te praten over de pikante covers waarmee ze de weekbladen sierde (voor maanbewoners: de zangeres heeft een minnaar). Ann komt er allemaal mooi mee weg en - echt waar - zo gevat, gedurfd en grappig als ze op televisie en radio overkomt, zo is ze ook gewoon. Daar komt nog eens bij dat Donna’s vrolijkste griet enorm sympathiek is en me oprecht geruststelt dat ik het vast net zo vlotjes als haar ga doen. Ik houd mijn vingers alvast onlosmakelijk gekruist en hoop dat ze gelijk krijgt. Het zal wel even wennen zijn, want wat ik bij TMF deed, is gewoon peanuts in vergelijking met wat mij nu te wachten staat. Anyway, als ik nu nog een weekje dagelijks mijn mantra’s opdreun, moet het lukken. Ik kan het. Tsjakka. Ik ga het geweldig doen. Tsjakka.

Leve ik. Tsjakka. Tot op TVL! Dada.