Snel duidelijkheid nodig

Print
Kreeg Europees commissaris Karel De Gucht informatie van binnen de BBI, de bijzondere belastinginspectie, in zijn geschil met de BBI? Meer concreet: kreeg Karel De Gucht informatie van grote BBI-baas Frank Philipsen in zijn geschil met BBIonderzoeker Karel Anthonissen? Wat we zeker weten, is dat Karel De Gucht brieven stuurde naar de BBI om zich te verdedigen. Dat weten we omdat hij het zelf heeft gezegd.

Daar is op zich niets mis mee. Iedereen heeft het recht zich te verdedigen in een discussie met de belastingen. Ook een Europees commissaris heeft dat recht. Wat we nu ook weten, is dat er e-mail- en briefverkeer was waaruit men zou kunnen afleiden dat Karel De Gucht bepaalde informatie kreeg van binnen de BBI die hem toeliet om te procederen tégen de BBI. Of dit ook zo is, dat weten we niet.

Het kan niet zijn dat de BBI bepaalde personen in het bijzonder viseert omdat ze politicus zijn en een villa in Toscane hebben. Het kan ook niet zijn dat de BBI zich soepel opstelt ten overstaan van bepaalde personen omdat ze politicus zijn. Daarom is het goed dat staatssecretaris voor Fraudebestrijding John Crombez aan zijn collega Koen Geens heeft gevraagd om een onderzoek te doen naar de zaak-De Gucht. Er moet zo snel mogelijk duidelijkheid komen.

En uit dat onderzoek moeten zo nodig de gepaste conclusies getrokken worden. De BBI moet boven elke verdenking staan. In het tegengestelde geval ondermijnt dat de geloofwaardigheid van de BBI en ons vertrouwen in een absoluut neutrale overheid, in dit geval een absoluut neutrale belastingdienst. Dat vertrouwen, of beter gezegd het gebrek aan vertrouwen, is de verklaring waarom de publieke opinie zo’n probleem heeft met de afkoopwet.

De afkoopwet laat fiscale fraudeurs toe om hun dossier te regulariseren. Ze betalen de ontdoken belastingen plus een boete. En in dat geval moeten ze in principe niet voor de rechter verschijnen. Ongetwijfeld is dit een goede zaak voor de schatkist. Mensen die voor veel geld kunnen frauderen, hebben in principe ook genoeg geld om procedureadvocaten in te huren die er wel voor zorgen dat ze niet veroordeeld worden. En in dat geval ook niets moeten betalen.

Bij de afkoopwet is de staat zeker van haar geld. Maar ook hier is er de vrees dat de fiscus wel eens vriendelijker zou kunnen zijn voor bepaalde mensen, voor wie de juiste contacten op de juiste niveaus heeft. Alleen al dat gevoel dat het zou kunnen dat er met twee maten wordt gemeten, is er te veel aan. Daarom kunnen we ons ook helemaal vinden in het voorstel van John Crombez dat bij vermoeden van grote financiële criminaliteit enkel nog de rechter mag oordelen.

Eric Donkier