Het belangrijkste eerst

We zijn een nieuwe discussie rijker. Deze keer over het CD&V-voorstel om de belastingvrije som op te trekken van 6.800 naar 9.800 euro waardoor elke Belg op jaarbasis gemiddeld zo’n 700 euro meer zou overhouden. Volgens eerdere simulaties door de Hoge Raad voor Financiën zouden vooral de hogere inkomens hiervan profiteren. Met als gevolg dat het voorstel door andere partijen meteen werd afgewezen wegens asociaal. Eerder ondergingen gelijkaardige voorstellen van N-VA en Open Vld eenzelfde lot.

tmas

Zo gaat dat nu eenmaal wanneer verkiezingen in aantocht zijn. Eerder rechtse partijen beloven ons belastingverlagingen. Eerder linkse partijen vinden dan weer dat de sociale uitkeringen en de lagere pensioenen omhoog moeten. Ieder zijn kiespubliek. Soms komt daar iets van in huis na de verkiezingen, veelal weinig of niets. Dat zal ook nu het geval zijn.

De verklaring daarvoor is heel simpel. Als gevolg van de aanslepende economische crisis waardoor de belastinginkomsten tegenvielen en de uitgaven voor bijvoorbeeld werkloosheidsuitkeringen stegen, heeft de regering Di Rupo de overheidsfinanciën minder op orde gekregen dan eerst vooropgezet. Het maakt dat de volgende regeringen voor een begrotingsinspanning van circa 10 miljard euro staan. We spreken wel degelijk over regeringen in het meervoud, omdat als gevolg van de zesde staatshervorming ook de regionale regeringen moeten bijdragen in de sanering van de overheidsfinanciën.

Natuurlijk zouden we graag hebben dat de belastingen worden verlaagd en de uitkeringen worden opgetrokken. Maar moet dat de eerste prioriteit zijn van de volgende regeringen? We dachten van niet. Ons grootste probleem is de hoge werkloosheid. Meer mensen aan het werk krijgen en ze langer aan het werk houden is dé prioriteit der prioriteiten. Dat gaat veel geld kosten aan lagere patronale lasten voor vooral de lagere inkomens, aan inspanningen om werklozen te begeleiden naar werk, voor de verbetering van onze infrastructuur, eventueel aan bonussen voor wie blijft werken.

Slagen de nieuwe regeringen daarin, dan is dat meteen ook goed voor de overheidsfinanciën. Mensen die werken betalen belastingen en hebben geen uitkeringen nodig. Daardoor komt er na verloop van tijd automatisch meer geld vrij om de belastingen te verlagen en de uitkeringen op te trekken zonder dat het globale begrotingstekort en de staatsschuld toenemen.

Ook dat is belangrijk. Want een te hoge staatsschuld betekent veel rente op die schuld. Nu is dat om en rond de 12 miljard euro, geld dat naar de banken gaat en niet kan gebruikt worden voor beleid.

Eric Donckier

Meer over CD&V