Maatregel 122

Over 140 dagen trekken we met zijn allen naar de stembus voor de moeder aller verkiezingen. U, beste lezer, mag daar nog niet van wakker liggen, onze dames en heren politici doen dat wel. Elke dag een beetje meer.

fvranckx

Neem nu de sp.a van Bruno Tobback. Voor de rode partijvoorzitter begint 2014 dramatisch. Na de muiterij in Aalst zat die eergisteren plots op ramkoers met ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw. Die vond de nieuwe sp.a-pensioenvoorstellen maar niets en kwam prompt met een eigen voorstel: schaf het fiscale voordeel van pensioensparen af om daarmee het wettelijke pensioen te verhogen. Nagenoeg iedereen schoot zijn voorstel af, zodat Bruno Tobback niets anders kon dan zijn vakbondstopman openlijk terug te fluiten.

Terwijl Kris Peeters en zijn CD&V de dag starten met het schietgebed dat ‘warm Vlaanderen’ heet, wordt de socialistische familie gefolterd door de beul die hardheid heet. Heel wat kameraden denken dan ook met heimwee terug aan de tijd van Steve Stevaert, toen de partij, de vakbond en zijn mutualiteit als één warme, gezellige familie door het leven gingen. The good old times.

Een politieke partij die flirt met 15 procent van de stemmen kan dit soort negatieve perceptie missen als kiespijn. De Dafalgan van dienst kwam gisteren van Monica De Coninck. Totaal onverwacht lanceerde de federale sp.a-minister van Werk de ‘werkcheque’. Daarmee kan een ondernemer een jonge werkkracht in zijn winkel/zaak inzetten. De minister wil zo 15.000 jonge, laag opgeleide werklozen aan een job helpen. In een land waar de jeugdwerkloosheid met 23 procent pijnlijk hoog is, lijkt dit een fantastisch, zelfs geniaal voorstel. Niets is minder waar.

Vooreerst heeft de minister haar voorstel niet doorgesproken met de regeringspartners. Open Vld en CD&V reageerden dan ook erg gepikeerd.

Twee: in juli gaat het arbeidsmarktbeleid voor een groot stuk over naar de regio’s. Vlaanderen wordt dan bevoegd voor onder andere de jongerenwerkloosheid. Dat De Coninck overleg zou plegen met de deelstaten, is het minste wat je kon verwachten. Niet dus.

Drie: er bestaan al 121 tewerkstellingsmaatregelen om een Vlaamse werkzoekende aan een job te helpen. Terwijl iedereen schreeuwt om een algemene loonlastenverlaging, tovert De Coninck nummer 122 uit haar hoed. Il faut le faire.

Als je weet dat Monica De Coninck haar werkcheques wil laten uitbetalen door de vakbonden, besef je meteen waarom ze dit voorstel lanceerde: om de banden met het ABVV opnieuw aan te halen. De verkiezingskoorts in de federale regering stijgt. Zoveel is duidelijk.

Het is nu gewoon wachten op de volgende federale minister die soloslim speelt.

Yves Lambrix