Controversieel

Met zijn officieel overlijden is zaterdagmiddag wellicht de meest controversiële figuur die Israël ooit heeft gekend definitief van het toneel verdwenen. Generaal en politicus Ariël Sharon was voor de enen een oorlogsheld en voor de anderen een oorlogsmisdadiger, evolueerde van onverzoenlijke houwdegen tot pragmaticus, en van grote promotor van de Israëlische kolonisatie van Palestijns gebied tot de man die de joodse kolonisten door het Israëlisch leger uit de bezette Gazastrook liet verjagen, om die terug te geven aan de Palestijnen. In een wel zeer uitzonderlijke eensgezindheid lieten zondag zowel die kolonisten als de Palestijnen weten dat ze geen traan zullen laten om Sharon. De acht jaar coma die aan zijn dood vooraf gingen waren volgens een vertegenwoordiger van de kolonisten een straf van god voor het opgeven van Gaza.

mceulemans

Ariël Sharon was in de beginjaren van Israël een briljant maar roekeloos militair. Hij verwierf eeuwige roem toen hij tijdens de Jom Kipoeroorlog in 1973 tegen de bevelen van zijn oversten in een gewaagde uitval deed die de krijgskansen deed keren in het voordeel van Israël. Toch zal de naam Sharon in de eerste plaats altijd verbonden blijven met de bloedbaden in Sabra en Chatila in september 1982.

Het Israëlische leger, dat buurland Libanon was binnengevallen, liet christelijke milities twee dagen lang hun gangen gaan in de twee vluchtelingenkampen, waar op dat ogenblik vrijwel alleen vrouwen, kinderen en bejaarden verbleven. Naargelang de bron werden tussen 700 en 3.500 mensen gruwelijk omgebracht. Een Israëlische onderzoekscommissie stelde Sharon, op dat ogenblik minister van Defensie en de architect van de inval, politiek verantwoordelijk. Het belette hem niet om later nog een zeer populaire premier te worden.

Toch zou het Sharon tekort doen om hem te reduceren tot alleen de verantwoordelijke voor Sabra en Chatila. Hij was immers ook de pragmaticus die uiteindelijk inzag dat zijn land nooit vrede zou kennen als er geen oplossing kwam voor de Palestijnen, en daar meteen de drastische consequentie uit trok om de nederzettingen van zijn eigen politieke achterban in de Gazastrook gewapenderhand te laten ontruimen. Enkele maanden later trok hij ook de deur van zijn rechtste Likoedpartij achter zich dicht om een meer gematigde centrumpartij op te richten.

Het geeft te denken wat er misschien nog mogelijk geweest zou zijn als een zware hersenbloeding begin 2006 geen einde gemaakt had aan zijn actieve leven. Controversieel als hij was, verdween met Ariël Sharon hoedanook de laatste grote politicus van Israël.