Tongstimulatie is de oplossing voor ernstig slaapapneu

Uit een wereldwijde studie blijkt dat stimulatie van de tongzenuw met een chirurgisch implantaat een efficiënte behandeling is voor patiënten met slaapapneu. Dat meldt het Universitair Ziekenhuis Antwerpen (UZA), dat meewerkte aan een internationaal onderzoek bij 126 patiënten. "De ernst van de ziekte verminderde met gemiddeld 70 procent", klinkt het.

evrolix

Ruwweg 300.000 Belgen lijden aan obstructief slaapapneu (OSA). De bovenste luchtweg van deze patiënten sluit minstens vijf keer per uur langer dan tien seconden af, waarbij hij of zij ook telkens wakker wordt. Zuurstoftekort, vermoeidheid, concentratiestoornissen maar ook meer kans op hart- en vaatziekten behoren tot de gevolgen. Meer dan 80 procent van de patiënten, vooral mannen, al dan niet met overgewicht of obesitas, beseft niet eens aan de ziekte te lijden, menen de wetenschappers.

Voor patiënten bij wie andere oplossingen zoals een beademingsmasker niet gaan of helpen, kan een neurostimulator wel een oplossing bieden. Dat blijkt uit het nieuw wetenschappelijk onderzoek dat donderdagavond werd gepubliceerd in het invloedrijke wetenschappelijke tijdschrift New England Journal of Medicine.

Pacemaker

"We brengen een implantaat in dat de tongzenuw kan stimuleren. Een sensor tussen de ribben geeft het signaal van de ademhaling door aan de pacemaker, die de tongzenuw stimuleert zodat de tong tijdens het inademen iets naar voren beweegt en de keelholte opent," vertelt Paul Van de Heyning (UZA), de NKO-arts die in 1996 de eerste patiënt wereldwijd op deze manier behandelde.

Uit de studie, waaraan 22 centra in Europa en de VS deelnamen, blijkt dat 68 procent van de 126 behandelde patiënten significant minder ademstops meemaakte, tot het niveau van een gezond persoon. "Ook de typische symptomen namen significant af", klinkt het daarbij.

auto-ongevallen

Het implantaat is met 15.263,5 euro niet goedkoop en wordt - in tegenstelling tot Duitsland - in ons land voorlopig nog niet terugbetaald door het RIZIV. "Al bestaat de kans dat het wel terugbetaald zal worden, door de grote maatschappelijke kost van niet-behandeling", vervolgt Van de Heyning. "Een patiënt met meer dan 20 ademstops per uur slaap heeft zonder behandeling binnen vijf jaar 50 procent kans om te overlijden, zowel door hersenbloeding, hartinfarct of een dodelijk ongeval. Beland je op intensieve zorgen, dan is het geld van het implantaat al verloren gegaan."

Een derde van dodelijke auto-ongevallen zou door in slaap vallen veroorzaakt worden, waarvan waarschijnlijk opnieuw een derde te wijten zou zijn aan obstructief slapen, meent de arts. Volgens hem is het nu aan de Technisch Geneeskundige Raad van het RIZIV om de terugbetalingskwestie te bekijken. Ruwweg 3.000 patiënten zouden na een strenge selectie momenteel in aanmerking komen.

"In het begin is dat een hoog aantal, maar op termijn zou het aantal gevallen niet boven de 100 patiënten per jaar komen", aldus de hoogleraar. Hij wijst er ook op dat buschauffeurs en vrachtwagenbestuurders in sommige landen verplicht een slaaponderzoek moeten ondergaan om slaapapneu te detecteren. "Zoiets stuit op verzet en het is niet populair om daar over te praten, maar met de maatschappelijke kost van dit soort ongevallen kan je heel wat implantaten betalen."

Belga Archieffoto