Uitdagingen

Voilà, de eerste dag van 2014 zit erop. Hopelijk gaat u een fijn jaar tegemoet. Natuurlijk is het een cliché zo hoog als de Belgische staatsschuld, maar 2014 wordt een jaar van grote uitdagingen. 2013 was immers het jaar dat we de problemen weer maar eens voor ons uitschoven.

mceulemans

In 2013 brokkelde ons economische weefsel weer iets verder af en vertoonde ons zo geroemde sociale systeem weer wat meer lekken. En terwijl de politieke partijen in het kader van het zoveelste politieke spelletje al vechtend over straat rolden, met als toetje de soap rond opperpostbode Johnny Thijs, bleek dat steeds meer kinderen zonder boterhammen naar school moeten.

De maatregelen die genomen werden, wekten de indruk van kordaat beleid, maar ook niet meer dan dat. De maatregelen rond vergrijzing, de mobiliteit, de competitiviteit van de ondernemingen, ze misten visie en kijken onvoldoende op lange termijn. En eerder deze week bleek nog maar eens: de Belg betaalt veel meer belastingen dan in onze buurlanden.

2013 was ook het jaar dat de overheidsfinanciën weer niet werden gesaneerd. “Budgettaire belhamels”, zo omschreef specialist publieke financiën Wim Moesen onze politici onlangs. De volgende regering staat voor een immense opdracht. Om het begrotingstekort tegen 2015 naar 0,5 procent terug te dringen, volstaan gemakkelijke maatregelen niet meer. Vanaf nu zal het echt pijn doen.

Uit een rondvraag bij de Limburgse sociale partners blijkt dat, hoewel er dit jaar sprake is van een lichte economische groei, de crisis nog lang niet voorbij is. Het herstel is te beperkt om voor extra werkgelegenheid te zorgen. 2014 wordt voor onze provincie dan ook een moeilijk jaar. De impact van de sluiting van Ford Genk zal pas vanaf eind dit jaar echt voelbaar zijn, als in één klap ruim 5.000 mensen op de arbeidsmarkt belanden. Terwijl de vakbonden vrezen dat de armoede verder om zich heen zal grijpen, zeggen de werkgevers dat het strategisch plan voor Limburg weinig zoden aan de dijk zet als er geen fundamentele oplossingen komen voor de problemen van de loonkosten en de mobiliteit.

In 2013 bleek ook dat 159 miljoen euro overheidssteun, waarbij ook een heel pak Vlaams geld, niet volstond om een Oostendse kmo met amper 230 werknemers en gespecialiseerd in wind, boven water te houden. Ter vergelijking: de Vlaamse overheid stelt voor de uitvoering van het SALK-plan 217,5 miljoen ter beschikking, plus 100 miljoen voor de LRM, voor een hele provincie welteverstaan. Laat ons hopen dat de Limburgse beleidsmakers bij de besteding van dat geld doortastender én eendrachtiger te werk gaan dan de top van Electrawinds.

Guido Cloostermans