Triggerfinger rockt weide wakker

Print

Triggerfinger rockt weide wakker

Net als gisteren leek het publiek vandaag wat loom door het warme weer. Dat ondervond zelfs Triggerfinger, die nochtans hun enige Belgische optreden deze festivalzomer gereserveerd hadden voor "de jaarlijkse Kiewitse feesten". Maar halverwege de set, en dan vooral vanaf 'All this dancing around' kwam iedereen los.

Eerder deze namiddag mocht Regina Spektor haar pianokunsten tonen. We zagen haar al eerder aan het werk en we hadden toen moeite om onze ogen open te houden. Op Pukkelpop was dat niet anders, alleen kan je niet zeggen dat het brave mieke daar zelf schuldig aan kon bevonden worden. Vanaf het begin van haar set kraakte het door de luidsprekers: 'technical problem'. Van podium, terug erop, maar nog bleef het kraken. Kortom: de set van Spektor ging compleet de mist in. Het duiveltje op onze linkerschouder fluisterde in ons oorprut: 'God bestaat.' Die op onze rechterschouder ook. Smeerlappen zijn het.

De zangeres van Bosnian Rainbows hield qua podiumact een ingebeelde grote kuis, maar had dat ook beter met de songs gedaan. Teri Gender Bender (zo noemt ze zich) stak Within Temptation naar de kroon qua ergerlijke zang, en de rest van de band - op een kluitje op dat podium - deed maar wat raak, waardoor er twee keer niets in huis kwam van hun op plaat nochtans interessante songs.

Een trio dat gebalde, stevige rock brengt zonder nonsens: meer moet dat niet zijn. Het was exact wat The Family Rain deed in de Club. Of de muziek van William, Ollie and Timothy Walter (zanger en drummer zijn twins) op plaat even catchy gaat klinken weten we niet (hun debuut moet nog verschijnen), maar live zat het wel snor.


Tussendoor pikten we Deep Valley nog even mee. De twee moordgrieten (foto boven) ramden in hotpants en beha met luipaardmotief op hun gitaar en drums maar jammer genoeg ook niet meer. Waren het twee mannen geweest, zou de Club hoogstwaarschijnlijk niet zo vol hebben gezeten.

Dansen in slomotion, of gewoon niet bewegen en even plat liggen in de Castelló voor een zen moment tussen al dat muzikale geweld. Bij die geestestoestand tekende holy other de perfecte soundtrack. Warme, soulvolle ambient, opgesmukt met Visuals. Arty, maar niet farty. Draait wel eens met een monnikskap, maar nu niet. Te warm, of gekrompen in de hete was? Wie zal het zeggen?

Maar dan mocht Triggerfinger opdraven. Dat lokte ook opvallend veel volk van middelbare leeftijd naar voren. Misschien daarom dat zelfs Will Tura even op het podium werd geroepen. We hebben Block en co. al betere concerten weten te geven en dat lag vooral aan het publiek en misschien ook wel de volgorde van de nummers. Pas tijdens 'All this dancing around', toen de frontman met gitaar en al ging crowdsurfen, barstte de bom. Songs als 'On My Knees' en 'Let It Ride' kregen het publiek redelijk op de knieën. Mario Goossens mocht als afsluiter nog op zijn koffiekopjes tokkelen tijdens het meezingmoment van de dag. U had het al geraden: ook 'I follow Rivers' stond op het lijstje. Hopelijk is het publiek nu wakker voor de rest van de avond.

FiVr/CRu/PVDW, foto's RL

Lees meer over de festivals