Evil Superstars breien hypnotische ruimtereis in AB

Print
Evil Superstars breien hypnotische ruimtereis in AB

Evil Superstars breien hypnotische ruimtereis in AB

De Evil Superstars pakten gisteren een volle AB Box mee richting deep space. Niet met hun oude nummers zoals aangekondigd, maar met een sonische trip en een tekst in het Nederlands…

Mauro Pawlowski haalde de Evil Superstars nog eens vanonder het stof voor Laika. De groep stelde zich zaterdag op 'An evening with Laika' in de AB helemaal ten dienste van het avontuurlijke radioprogramma op Klara. "De muziek heeft zichzelf geschreven, Evil Superstars zijn enkel de uitvoerders," kondigde presentatrice Lies Steppe het concert aan met een instructiebriefje van Mauro Pawlowski in haar handen. Daarin repte de frontman ook over geluiden van Saturnus en dat de muziek zich rond het getal drie centreerde.

Soit: in het duister doemen de eerste synthesizergeluiden op. De band staat in een cirkel, Mauro met de rug naar het publiek. In de achtgrond visuals: zwart en wit, mooi. Soms zien we een gehoornde helm of een drietand. De synthesizergeluiden gaan over in een donkere dreun, de zaal trilt van de bas. Na een tijdje flitst de koormuziek uit '2001: A Space Odyssey' door ons brein, vooral qua impact dan: datzelfde angstige besef om in de ruimte te zijn, opgeslokt te worden door zwarte materie of andere vreemde verschijnselen. De synths krijgen gezelschap van een pulserende bas, spaarse percussie en ijle gitaren. Tim Vanhamel, met bril en muts een beetje in Cousteau-look, dikt de kosmische achtergrondstraling nog aan. Ritme en riffs komen opzetten die hypnotische herhaald worden. Het geheel heeft iets van een macabere bijeenkomst. Een trip, maar geen plezierreisje: de sound is duister, donker en dreigend. Maar ook overtuigend: het werkt en er klinkt onmiskenbaar de hand van Mauro en co in door.

Dan een verrassing: de stem van Mauro, vervormd, spreekt teksten in het Nederlands. Een mix van poëzie en stripballonen, zo lijkt het. Op bepaald moment valt het woord Bolderberg. Waarna zenachtige geluiden en nog één gitaaruitbarsting de uiteindelijke kosmisch afdaling inzetten en de groep terug voet aan grond zet na exact 53 minuten.

Iemand zegt ons: 'Mauro is er weer eens goed mee aan het lachen'. Dat weten we nog zo niet. Er zat humor in, ja, maar we hoorden toch vooral een muzikaal, coherent verhaal dat niet verveelde. Volgende zondag kan u er nog eens zelf over oordelen als Laika een special brengt over de avond, mét concertfragmenten.

CRu
Foto: cia JANSEN