Ontroerde ouders Annick richten zich tevergeefs tot Janssen

Print
Ontroerde ouders Annick richten zich tevergeefs tot Janssen

Ontroerde ouders Annick richten zich tevergeefs tot Janssen

"Een moord maakt altijd meerdere slachtoffers." Met die zin vatte voorzitter Michel Jordens de zitting van maandag samen. Nadat de leerkrachten en vrienden van Annick Van Uytsel een beeld hadden geschetst van het vermoorde meisje uit Kaggevinne (Diest), kwamen in de namiddag haar grootvader Maurice en haar ouders getuigen. Het werden ontroerende getuigenissen.

Lees ook: "Relatie met Annick was puur geluk"

"Annick kon goed overweg met dieren en mensen die goed zijn voor dieren, zijn goed van hart", vertelde Annicks grootvader met een krop in de keel over zijn kleindochter. "Ze was mijn eerste kleinkind, maar het was altijd al een opgewekt en vrolijk meisje. Ze was ook erg gedreven. Ze zou het zeker gemaakt hebben in de modeschool."

Meester Vermassen vroeg nog of de opa Janssen wou vragen wat er nu echt met Annick gebeurd is. "Nee, hij weet waarover het gaat en wij wachten af. Ik hoop dat er iemand tot inkeer zal komen…", besloot Maurice met een trillende stem.

KSJ

Eddy en Martine Van Uytsel, de ouders van Annick, getuigden vervolgens gezamenlijk. Vooral voor moeder Martine, die even voordien nog op de steun van Annicks vriendinnen kon rekenen, werd het heel moeilijk. "Wij willen weten wat er gebeurd is tussen het moment dat ze verdwenen is en het moment dat ze in het kanaal gekieperd werd", begon vader Eddy.

Beide ouders vertelden ontroerende verhalen over hun dochter. Haar kindertijd, haar ietwat moeilijke pubertijd, hun gezamenlijke reis naar Marokko, haar studententijd in Mechelen,… Het kwam allemaal aan bod.

Toen Annick na de fuif niet thuiskwam, maakte vooral haar moeder haar meteen zorgen. "Mijn vrouw werd hysterischer en hysterischer en ik probeerde haar rustiger te houden. En toen werd het kwart voor twaalf. Toen wist ik dat er iets niet normaal was: dat ze niet naar de KSJ ging… Ik heb eerst die meisjes nog uit hun bed gebeld en toen ben ik een aangifte gaan doen", aldus Eddy.

Een kleine week later werd Annicks lichaam gevonden in het Albertkanaal in Lummen. "Ik dacht dat het een grote hond was van iemand die in een appartement woonde en het beest niet meer wou, maar niet mijn kind…", snikte Annicks moeder.

Muziek

"Het is niet zo fijn meer thuis", ging ze verder. "Maar ik klamp me vast haar aan vriendinnen. Ik zie in hen wat Annick geweest had kunnen zijn. Het zijn mijn pleegdochters."

"Ook haar broer Filip heeft het er nog altijd moeilijk mee. Ik hoor dat ook aan zijn muziekkeuze: vroeger was dat hoe harder hoe beter en nu zitten daar gevoeligere nummers tussen…", vulde vader Eddy nog aan.

"Het is niet alleen Annick haar leven dat hij heeft kapotgemaakt maar ook dat van onze familie, haar vrienden,…", besloot de zichtbaar geëmotioneerde moeder.

Ronald Janssen, die zelf altijd schijnbaar emotioneel wordt als het over zijn eigen kinderen gaat, knipperde wat vaker met zijn ogen maar keek de familie van Annick nooit aan. Op het einde van de zitting vroeg meester Vermassen in naam van de ouders aan Janssen om de waarheid te vertellen. "Het spijt me, maar zo is het volgens mij gegaan. Ik heb haar niet dood gewild", was zijn antwoord.

Herbeleef de elfde dag:

FiVr