'Indoor' Fest de Sjarabang absolute top

Op dag twee van het Mechelse 'Fest de Sjarabang' werden memorabele concerten neergezet. Concerten die tot de absolute top van het grillige muzikale landschap mogen gerekend worden. Al wilden de weergoden eerst niet meewerken.

pirombouts

- door onze festivalreporter Alexandra Soto

De organisatie van Fest de Sjarabang had geen moeite gespaard om de speelplaats van de oude school aan de Kerkhoflei om te toveren in een gezellige festivalsite. Nadat de hemelsluizen in Mechelen een derde keer onverbiddelijk werden open gezet, besloten de organisatoren het avondprogramma binnen verder te zetten. Het initiatief kwam waarschijnlijk als een zegen voor flamencogitarist José Toral, die slechts enkele uren tevoren was aangekomen uit een zinderend Spanje.

Zalige Flamenco Jazz Fusion

Toral vormt een uitmuntend trio met bassist Serge Dacosse en fluitist Stefan Bracaval, stuk voor stuk musici die hun instrumenten op meesterlijke wijze bespelen. Reeds bij het eerste nummer hing er een unieke sfeer in de lucht. José Toral onderscheidt zich van stereotiepe flamenco gitaristen. Hij brengt een meer geëmancipeerde, persoonlijk interpretatie zonder afbreuk te doen aan de rijke tradities van flamenco.

De jazzy manier waarop Toral met zijn gitaar omgaat, sloeg onmiddellijk aan. Wanneer Toral een magistrale, ontroerende solo met werk van flamenco grootmeesters Manolo Sanlúcar, Vicente Amigo en Paco de Lucia bracht, zat niet enkel de festivalreporter maar de volledig zaal in vervoering te luisteren. Stefan Bracaval en Serge Dacosse zetten beiden een uitzonderlijke prestatie neer.

Naarmate het concert vorderde voelde ik meer en meer een zeldzame interactie tussen de band en het publiek. Dit was een concert van de bovenste plank, een dat niet snel vergeten zal worden. Trio José Toral kreeg tot twee maal toe een staande ovatie aangeboden, iets wat in het driejarig bestaan van Fest de Sjarabang nooit eerder gebeurd was. We kijken met ongeduld uit naar het uitbrengen van Torals nieuwe CD 'Inmersión'.

Late night jazzsfeer

Het hondenweer resulteerde eveneens in een herschikking van de programmatie. Chris Joris en zijn quartet zorgden voor een gepaste afsluiter van de avond. Joris (drums, percussie) en Pierre Anckaert (piano) hoeven niet meer voorgesteld worden. Zij behoren tot de crème-de-la-crème van Belgische jazzmusici. De twee overige leden van het quartet zorgden voor een weldadige verrassing.

Een vrouwelijke contrabassist treft men haast nooit aan in de jazzwereld. Yannick Peeters is een uitzondering op die regel en een muzikaal buitenbeentje van formaat. Beloftevolle vocaliste Kimberly Dhondt scoorde hoog met haar zwoele stem en perfecte jazztiming. Dankzij hen zat ik niet langer in de feestzaal van een oude school, maar waande ik me in een New Yorkse jazzclub. Waarvoor mijn welgemeende dank.

Lees meer over de festivals