Hemke van Veldwezelt danst zijn 104e jaar in

Print

Hemke van Veldwezelt danst zijn 104e jaar in

Lanaken - Op zijn 103e verjaardag verleden week is Herman Vuerstaek, roepnaam Hemke, zijn thuisverpleegster Maggy Jans al dansend tegemoet gegaan. Zoon Julien schetste voor ons het levenverhaal van zijn vader en Maggy tekende de eeuweling als patiënt en eenmalige danspartner.
Een dag na Hemkes 103e verjaardag verleden week vrijdag kreeg de ondergetekende van zoon Julien Vuerstaek het volgende mailtje:

³Herman Vuerstaek viert al dansend zijn 103e verjaardag²

³Herman, geboren te Veldwezelt op 15 juli 1908 is wellicht de oudste mannelijke inwoner van de provincie Limburg. Hij komt uit een sterk ?nest¹, zijn zus Agnes werd immers 102 jaar. Zelf verkeert hij in een uitstekende gezondheid en woont hij nog wekelijks de H.Mis bij. Zijn echtgenote, Maria Joniaux, overleed vorig jaar op 93 jarige leeftijd na 67 jaar huwelijk. Een kwestie van ?geluk hebben¹ en ?gezond leven¹ is zijn boodschap.² Als bijlage stuurde Julien een foto van Hemke al dansend met verpleegster Maggy.

Dat mailtje vond Julien ³het nodige om te melden in H.B.v.L.² Wij vonden ³dat nodige² onvoldoende en gingen Hemke ten huize van Julien in Strodorp feliciteren en naar zijn levensverhaal luisteren. Hemke is hardhorig, maar denkt nog helder en spreekt ook nog duidelijk. Om de jarige te sparen gebruikten we Julien als woordvoerder van zijn vader.

Tweeling 103 jaar geleden werd Herman Vuerstaak samen met zijn tweelingbroer Louis in Veldwezelt geboren. Na de schooluren hielp Hemke mee op de ouderlijke boerderij. Als 21-jarige begon hij op 29.03.1929 aan zijn ³verplichte legerdienst² bij het 3e Intendancekorps in Leopoldsburg. Daar werkte hij op de militaire boerderij. ³De paarden en varkens verzorgen en maaien², herinnert zich Hemke. Terug in Veldwezelt werkte hij van 1930 tot 1935 mee aan de bouw van de parochiekerk, aan de graafwerken van het Albertkanaal, thuis op de boerderij en ging hij varkens slachten.

Stalag 11 B Op 9 maart 1938 koos Hemke, daarin gesteund door zijn moeder, voor een militaire loopbaan. Die bracht hem bij de Grenswielrijders in Lanaken. Hun opdracht bestond erin al fietsend te patrouilleren langs het Albertkanaal en de Zuid-Willemsvaart en de wacht op te trekken aan diverse bruggen.
Op 29 mei wordt Hemke door de Duitsers krijgsgevangen genomen en in Scheveningen (NL) ingescheept voor transport naar een kamp nabij Hamburg.
³Pa, weet je nog welk kamp dat was?², vraagt Julien. De eeuweling hoeft niet na te denken: ³Stalag 11 B te Fallingbostel². ³En ken je nog je nummer als krijgsgevangene?² Hemke opnieuw zonder nadenken: ³Ja! Dat is 36.193.² Ongeveer 4 maanden na de capitulatie van België, op 2 oktober om precies te zijn, is Hemke terug in België.

65 jaar huwelijk Op 17 september 1943 trouwt Hemke met de 26-jarige Isabella, roepnaam Maria, Joniaux. Julien: ³Pa was er toen 35. Na een huwelijksleven van 65 jaar is ma vorig jaar op 21 augustus overleden.
Na zijn huwelijk koos Hemke op 14 juli 1945 opnieuw voor de militaire loopbaan. Tot aan zijn pensioen in 1968 was hij op verschillende plaatsen in de provincie en tot in Luik gekazerneerd. ³17 jaar lang heeft pa toen dagelijks met de tram tussen de toenmalige Dorpsstraat in Veldwezelt en zijn kazerne in Luik gependeld: 2 uur heen en 2 u terug², herinnert zich zijn zoon.

Gaston en Leo Na zijn pensioen is Hemke niet stilgevallen. Julien: ³Hij is zijn eigen tuin blijven onderhouden en heeft helpen spitten bij de kinderen en geholpen bij de bouw van onze huizen. Ook repareerde hij alles zelf. Hij woont nog de wekelijkse H. Mis bij. Tot op zijn 100e verjaardag deed hij dat per fiets.
Hij is dit jaar nog niet ziek geweest. Pa is nu wel hardhorig, maar leest soms nog zonder bril. Voor zijn leeftijd is hij nog helder van geest en ook lichamelijk nog vrij valide. Als oudste Grenswachter in leven, neeemt hij ook nog altijd deel aan vaderlandslievende plechtigheden.² Veel TV-kijken doet hij niet meer. ³Behalve als ?Den Dikke en den Dunne¹ en ?Gaston en Leo¹ erop komen. Ook naar ?Blokken kijkt hij eens graag², rondt Julien af.

Al dansend Voor zijn verzorging wordt Hemke opgevangen door zijn zonen. Bij die opvang krijgen ze de steun van twee verpleegsters, van wie er één dagelijks langs komt. Zelfstandige verpleegster Maggy Jans (42) van het nabije Vlijtingen verzorgt Hemke al bijna 3 jaar. ³Toen ik me de morgen van zijn 103e verjaardag aanmeldde, kwam hij in de keuken al dansend naar me toe. Aan zoveel lieftalligheid kon ik niet weerstaan en we hebben op de muziek die speelde een wals gedanst. Ik ben er erg trots op en vind het een eer om met een 103-jarige gedanst te hebben. Wie kan dat zeggen? Toch uitzonderlijk.
Zal ik nooit meer meemaken. Een heerlijke man.²

Dagen en nachten huilen Maggy geraakt niet uitgepraat over haar uitzonderlijke patiënt. ³Als cadeautje had ik een verjaarsdagkaart en een fles port meegebracht. Een portje vindt hij namelijk lekker. Hij bleef maar ³danku² zeggen. Hij is dankbaar voor alles wat ik voor hem doe, hij eet alles, klaagt nooit. Hij toont veel respect voor mij. Dat kom je vandaag niet veel meer tegen. Vaak vertelt hij me over hoe zijn leven vroeger was. Vooral over zijn groot verdriet over de dood van zijn vrouw vorig jaar. ³Toen heb ik dagen en nachten gehuild², heeft hij me eens toevertrouwd. Hij zegt dat hij niet bang is voor de dood: ?t zal toch eenmaal afgelopen zijn², eindigt Maggy haar merkwaardige lofzang op Herman Vuerstaek, haar 103-jarige patiënt, die ³heerlijke man².

Sylvester HOUSEN

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio