Opdracht week twee: 'Neem de fiets'

Toen ik thuis vanuit mijn luie zetel aankondigde dat ik voor 'Afkicken!' een week met de fiets zou gaan werken, barstte mijn moeder in lachen uit. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Zij noch ik konden ons herinneren wanneer ik voor het laatst gefietst had.

stutak

Eerst moest ik een route uitstippelen, waar fietsers mogen komen, geen snelweg bijvoorbeeld dus. En liefst ook een kortere route.

Met de landkaart naast me op tafel, kwam ik te weten dat ik heel wat tijd zou winnen als ik door het Vogelzangbos zou fietsen. Eens in Hasselt kon ik vervolgens langs het kanaal peddelen tot bijna pal aan de redactie. Eenvoudiger kan niet!

Het bleek een prachtige route. Vogelzangbos is verboden terrein voor auto’s en dus kwam ik een hele tijd geen mens tegen. Heerlijk rustig fietsen was dat. Ook het jaagpad langs het kanaal is autovrij. Zo raakte ik telkens op een klein uurtje op mijn bestemming. Geen slechte prestatie, vind ik.

Het leuke aan mijn route was dat ik niet in het drukke verkeer moest zitten. De enkele fietsers en wandelaars die ik wel passeerde, leken een stuk opgewekter dan de mensen die je in de ochtend- en avondspits nors achter hun stuur ziet zitten. Want je raakt dan wel sneller op je bestemming, autorijden in druk verkeer is enorm stresserend. En dat kan je na een drukke werk- of schooldag missen als kiespijn.

Is het ‘met de fiets werken gaan’ voor herhaling vatbaar? Nooit gedacht dat ik het zou zeggen, maar ja, absoluut. Soit, eerst is het tijd voor een nieuwe uitdaging: carpoolen!

Lees het verslag volgende vrijdag in de krant, en volg ook mijn extra opdrachten hier op de website.