Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Opwarming vreet aan basis voedselpiramide Zuidpool

Aan de Zuidpool dient krill als basisvoedsel voor een groot aantal vissoorten en zelfs voor pinguïns en walvissen. De ongewervelde beestjes zijn aangewezen op zee-ijs, maar dat wordt door de opwarming van de aarde in toenemende mate een probleem.

ssimons

Biologe Maria Vernet van het Scripps-instituut voor Oceanografie spitst zich toe op de interactie tussen krill en algen. Het garnaalachtige krill ontwikkelt zich in een zone die geregeld deels uit water, deels uit ijs en deels uit ijspap bestaat: de grens tussen het permanente ijs en de open oceaan. Hier zou het ontstaan van de voedselketen op Antarctica liggen.

Krill geldt als basisvoedsel voor roofdieren. "Alle dieren eet krill: vissen, walvissen, pinguïns", verklaart Vernet. Jong krill heeft zee-ijs nodig om. De larven verzamelen in het ijs om er algen te eten en zich te verschuilen voor hun roofvijanden. "Zonder ijs is er geen groei van krill mogelijk", aldus de biologe.

Timing

"Timing is alles", legt Vernet uit, hoewel factoren als wind, zonlicht en oceaanstromen ook een belangrijke rol spelen bij de vorming van het zee-ijs. Wintertemperaturen op het Antarctische schiereiland zijn met 5 graden gestegen in de voorbije zeventig jaar, veel meer dan in andere gebieden op het continent waar de temperaturen stabiel bleven.

Het verlies aan zee-ijs aan de westelijke kant van het schiereiland leidt tot een terugval in krill en algen. Of het verlies kan worden toegeschreven aan natuurlijke seizoensgebonden variaties of te wijten is aan door de mens veroorzaakte klimaatverandering is onduidelijk. "Toch is er een trend van opwarming merkbaar", aldus Vernet.

Voorbode

Verschillende regio's reageren verschillend op stijgende temperaturen. Studies suggereren dat het verlies aan zee-ijs leidt tot een grotere oceaanvermenging, dat is een complex geheel van interacties gaande van dominante windrichtingen en getijden tot het moleculaire niveau dat de zoutheid en de watertemperatuur beïnvloedt. Een hypothese luidt dat zonder zee-ijs algen naar donkerder water afdrijven, waardoor er minder fotosynthese mogelijk is.

Een ander element is dat de toegenomen kracht van polaire wind de seizoenscyclus van zee-ijs wijzigt. Het ijs arriveert laat in de winter en trekt vroeger terug. "We zien dat door de opwarming van de aarde deze winden zijn toegenomen", verklaart Sharon Stammerjohn, een specialiste aan de Universiteit van California in Santa Cruz.

"Wat zich afspeelt op de Zuidpool is een voorbode van de klimaatverandering overal ter wereld", meent Stammerjohn.

Bekijk ook deze YouTube-video:

Enrique Gili

IPS

Aangeboden door onze partners