Bisschop De Kesel: "Kerk moet taboes op seksualiteit laten varen"

De opvolger van Roger Vangheluwe in het bisdom van Brugge, bisschop Jozef De Kesel, pleitte tijdens de hoorzittingen in de Kamercommissie Seksueel Misbruik voor een open houding van de Kerk tegenover seksualiteit en ook voor een meer collegiaal en minder autoritair bestuur van de Kerk.

drombouts

Lees ook Gentse bisschop Van Looy: "Pedofiel kan nooit priester blijven" Lees ook Luikse bisschop Jousten: "Doe iets aan geweld in de media" Lees ook Commissie tegen bisschop Hoogmartens: "U brengt geloofwaardigheid Kerk in gevaar" Lees ook Bisschop Vancottem: "Rome moet veel strenger optreden tegen seksueel misbruik"

Bisschop Jozef De Kesel volgde Roger Vangheluwe op 10 juli 2010 op. Hij vond onmiddellijk al 11 klachten van kinderpsychiater Peter Adriaenssens op zijn bureau. In twee gevallen had de correctionele rechtbank zich er al over uitgesproken en daarvan was er één vrijspraak. "In totaal kon ik uit deze dossiers acht daders in mijn bisdom identificeren. Ik heb ze allemaal geconvoceerd en ook met de slachtoffers gesproken. Dokter Adriaenssens vroeg mij om die priesters op non-actief te zetten en dat deed ik ook". Zeven van deze klachten gingen naar het parket. "De achtste niet omdat er dertig jaar geleden al een minnelijke schikking was getroffen na een gerechtelijke tussenkomst. In dat geval ging het om één aanraking van één kind."

Onschuldig

De Kesel vond dan ook nog 7 klachten in de archieven van Vangheluwe. "Mijn voorganger hield deze dossiers goed bij", zo zei De Kesel. Twee van deze zaken hadden tot een strafrechtelijke veroordeling geleid (een probatieopschorting), bij één had de rechtbank beslist tot een bemiddeling. Een derde persoon was anoniem beschuldigd en hij ontkende, maar ik heb zijn naam toch aan het parket doorgespeeld. Dan waren er nog drie priesters overleden".

In totaal stuurde De Kesel dus acht klachten door naar het parket. Hij stelde dat hij in deze dossiers "geen sporen van contacten tussen het Brugse bisdom en het gerecht had teruggevonden". Hij denkt bovendien persoonlijk dat minstens drie van deze verdachten onschuldig zijn.

Twee maand

De Brugse bisschop zei dat hij - in tegenstelling tot zijn collega van Gent - "geen twee maanden wachtte om een klacht die ik binnenkreeg door te sturen naar het gerecht, ik doe het onmiddellijk, ik wil de problemen niet ontwijken of minimaliseren. Het lijden van een slachtoffer is een dubbel lijden: het onrecht om het misbruik waarin je weerloos bent; het feit dat je niet gehoord en geloofd wordt door je naasten".

De Kesel zei dat hij na zijn aantreden als bisschop onmiddellijk een brief heeft gestuurd aan al wie in zijn bisdom was benoemd door de bisschop. "Daarin riep ik op tot een grote discussie binnen de Kerk en kaartte ik vier punten aan:

* Hoe kunnen we voorkomen dat de positie van een geestelijke zo onaantastbaar wordt dat dit soort feiten kan plaatsgrijpen. De Kerk moet daarom meer collegiaal beslissen. * De Kerk moet ook bescheidener zijn. * We moeten openlijk over seksualiteit spreken, ook in de Kerk. Geen taboes meer! * Een oproep tot waarachtigheid, we moeten niet leven in de leugen. Het laatste wat we nu mogen zeggen is: "Dit was beter nooit bekend geraakt", want dan zou al het leed gebleven zijn. Alles moet publiek gemaakt worden".

Schadevergoeding

Over de schadevergoeding stelde de Brugse bisschop dat de rechtbanken moeten beslissen welke schadevergoedingen moeten worden uitbetaald. "De Kerk moet die dan betalen. De bisschoppenconferentie werkt nu aan een doorzichtige regeling voor een solidariteitsfonds. Maar die regeling moet voor iedereen hetzelfde zijn en we kunnen ze maar maken nadat we experten hebben gecontacteerd".

Uitgerekend PS (Lalieux) en de N-VA (Bracke) konden niet begrijpen "waarom het toch zolang duurt eer de bisschoppen tot een gemeenschappelijk standpunt komen". Dat leidde tot enige hilariteit bij politici van andere partijen.

JDW

Meer over Jozef De Kesel