MYRRHA, of de ondergang van de Kempen
04/06/'10
RemiHeylen
Toen Fons Rademakers in 1971 de film Mira, of de teloorgang van de waterhoek, uitbracht, had die een enorm succes. Niet zozeer om de inhoud dan wel omdat Mira, gespeeld door Willeke van Ammelrooy , weinig om het lijf had.
In Mol schrijft men een nieuw scenario, geen film-, maar wel een rampscenario. De titel luidt 'MYRRHA, of de ondergang van de Kempen'.
De nucleaire sector wil een vierde generatie kernreactor ontwikkelen.
Dit project, dat nog op de tekentafel ligt, is een doordruk van de angstreactor van Kalkar. België heeft hier 600 miljoen euro verloren in wat beschamend een pretpark (zie foto Greenpeace) is geworden. Het einde van een atoomdroom. Toch wil de nucleaire lobby, gesteund door haar slippendragers, de rechtsconservatieve partijen, het zuurverdiende geld van de gewone man in een nieuwe bodemloze put gooien. De langdurig werklozen uit de Kempen zullen daar nooit aan de bak komen!
Op de VPRO Boekensite kan men alles lezen over die angstreactor. Daarnaast verengt men het milieuprobleem tot een CO2-probleem om kernenergie als een duurzame energie te omschrijven. Dat bij de aanmaak van kernbrandstof, de bouw van de centrales, het transport van het afval, de bouw van de afvalopslagplaatsen, enz. meer CO2 vrijkomt dan een kerncentrale zou besparen, vergeet men te vermelden.
Men verkoopt dit project nu, samen met het langer openhouden van de kerncentrales, met het argument dat de stroom goedkoper is. Nu is het voor ons zogezegd goedkoop, de toekomstige generaties zullen wel de factuur betalen.
Vijftig jaar geleden stonden de kranten bol van de (kern)energie van de toekomst. De toekomstige generaties zullen geld en energie moeten blijven stoppen in het bewaken van een berg nucleair afval. En zeggen dat er alternatieven zijn.
Remi Heylen