Aveyron, een droomstukje Frankrijk

25/06/'09 't Is niet direct bij de deur: 1000 kilometer rijden voor één weekje vakantie. Maar we zijn toch gegaan. En maar goed ook. De Aveyron - in de Midi Pyrenées- is een droomstukje Frankrijk. Wie van landschappen en valleien houdt moet er geweest zijn.

Toevallig komen we terecht in La Persienne Bleue , een chambre d' hotes die uitgebaat word door...Riemstenaren! Kom dat tegen. Enfin, ze hebben nog maar pas het huis gekocht en er is al onnoemelijk veel werk aan gedaan. Bovendien kan Ans -de gastvrouw- koken als geen ander daar in de buurt. Bart is de man met twee rechterhanden en ja, hij is wel degelijk rechtshandig!

Wie naar de vallei van de Lot reist zal waarschijnlijk Rocamadour aandoen. De wondermooie stad die tegen en deels in de rots is gebouwd. Rocamadour is jammer genoeg zéér toeristisch uitgebaat en daarmee verliest het zijn charme. Wie een pareltje wil zien waarbij Rocamadour verbleekt moet doorreizen naar Conques. Da's andere koek!

Als u niet te beroerd bent om eens stevig door te stappen dan kunt u vanuit Brandonnet, onze thuishaven, door de velden en bossen afdalen tot aan het riviertje l'Aveyron. Helemaal beneden klatert de rivier al bijna 2000 jaar onder de pont du Cayla door en daar kunt u best even halt houden voor de picknick. Vergeet niet dat u de hele klim terug ook nog moet doen en dat lang niet alle paden effen zijn. Wel glad, zeker weten.

Nog een hoogvlieger is Peyrusse-le-Roc, De restanten van de verdedigingstorens pieken 153 meter de lucht in. U kunt de laatste 30 meter klimmen met de ladder. Kinderen zijn hier niet toegelaten en de anderen op eigen risico. Maar het is een prachtige site.

Frankrijk lijkt wel een verzameling van ruïnes. Die van Peyrusse is bijzonder mooi. U vindt er zelfs een collectie van oude bouwkranen en werktuigen waarmee in de donkere eeuwen vestingen en torens werden gebouwd. Geniaal maar uiterst gevaarlijk. Er staat ook nog een oud herbergje voor de pelgrims die er passeren om naar Compostella te gaan. Dergelijke rustplaatsen vindt je overal in de streek en ze zijn gekenmerkt met een schelp.

Steden en dorpen in Aveyron zijn altijd een mengeling van oude en nieuwe dingen. U vindt er moderne winkels naast -of soms in- de eeuwenoude gebouwen. Of u nu wandelt in Villefranche, Belcastel, Villeneuve of Rodez. Overal zijn de eeuwen met elkaar verbroederd.

Eten doet u in de Midi-Pyrenées goed en tegen redelijke prijzen. Maar als u een beetje uitkijkt dan krijgt u er nog een portie artisanaal vakmanschap bij. Zo vindt u bijvoorbeeld in Najac tientallen restaurantjes maar wie zich de moeite getroost om naar beneden te klauteren belandt pardoes in een authentieke Italiaanse pizzeria, inclusief la terazza. En de steengebakken pizzas ruiken overheerlijk. Vertrouw me en doe er gerust een huiswijntje bij.

In de Valée du Lot is er maar één wijnsoort: de Marcillac en ze zijn er -terecht overigens- fier op. Een goed en betaalbaar flesje. Laat dat een Limousin steak of een plaatselijk lamsschoteltje begeleiden en u bent waar u wezen moet: au ciel.

Ik deel graag deze foto's met u

Burgerjournalist Chretien Paesen