Zo goed ik woensdag was, zo slecht voelde ik me vandaag (donderdag, nvdr.). Ik kreeg woensdagavond te kampen met buikloop. Door de hitte dronk ik te veel. Dat was blijkbaar niet zo goed voor mijn lichaam. Je moet veel drinken om niet uit te drogen, maar je loopt dan ook het risico dat het op je darmen slaat. Nu, ik ben niet ziek ofzo. Gewoon geen topgevoel.
We moeten in deze slotfase van de Tour nog grote verplaatsingen maken. Het peloton moet op enkele dagen van de Pyreneeën naar Parijs. Vandaag reden we al 140km met de bus en vrijdag moeten we na de rit 420km overbruggen.
Hopelijk moet dat niet met de bus, want dan zijn we vijf uur onderweg.
Vrijdag wordt het volgens mij geen sprint. De spurtersploegen zijn te moe. Het is een lange rit en ik zie geen enkele ploeg in staat om de wedstrijd te controleren.
Het zal dus weer een ontsnapping worden die tot het einde draagt. Voor mij is het niet echt een optie om in zo’n ontsnapping mee te gaan. Dat zou te veel krachten kosten met het oog op zondag. Op de Champs-Élysées wil ik top zijn. Daar ga ik alles aan doen. Het is een jongensdroom om daar te sprinten.
Ik heb niets tegen Raphael Valls, maar ik zal blij zijn dat ik terug een kamer kan delen met mijn vriendin Laura.
Wat er zondagavond op het programma staat, weet ik nog niet, maar hopelijk hebben we een reden om eens goed te feesten.