Renners krijgen vrouwen en vriendinnen over de vloer op rustdag
14/07/'09
Wielrennen
Vanmorgen staan er een paar met een brede
lach aan de start. Er hoeft niet eens klank bij het beeld,
want iedereen weet welke pil die jongens slikten:
‘Dokter Love’ kwam langs, in de persoon van vrouw of
lief.
Bij Silence-Lotto liep het vrouwvolk
elkaar niet voor de voeten.
Met zo erg veel maakten ze de reis
naar Limoges niet om hun ventje te
plezieren. Wegens te ver. Of nog aan
het werk.
Voor studente Ellen Gijsel
en opvoedster Jasmine Vangrieken
stelde het probleem zich niet. De
vriendin van Greg Van Avermaet
geniet na haar tweede jaar regentaat
LO van vakantie, de partner van
Johan Vansummeren weekte bij
haar baas een paar dagen los voor
de Frankrijkreis.
“Ik maakte er een fietstrip van met
mijn broer Jochen”, verklapt Ellen
op het terras van het Silencehotel.
“We parkeerden onze auto in de
Auvergne en reden elke dag met een
bergrugzak van 12 kg zo’n 80 à 90
km. Afzien, hoor, zeker toen het tot
11% bergop ging. Ik hield me overeind
met de wetenschap dat Greg in
de Tour nog hoger moet. Overnachten
deden we op campings. Zondag
pikten we de auto weer op om naar
Limoges te komen.”
Jasmine stapte zaterdag, vergezeld
van haar ouders, in Lommel in de auto voor de lange trip. “Geen punt.
(Lacht) Ik ben het gewoon achter
Johan aan te hollen. Mijn plicht,
vind ik, nu we samenwonen”, zegt
ze. “Toen ik nog zwom, was ik ook
altijd blij wanneer ik bezoek kreeg
als ik in het buitenland aan de slag
was. Mijn ouders maakten zelfs de
verplaatsing naar Moskou voor de
Europese jeugdkampioenschappen.”
Nieuw
Summie is al aan zijn vijfde Tour toe,
voor zijn ploegmaat Van Avermaet
is het avontuur nagelnieuw. Het
zette zijn vriendin Ellen er niet toe
aan haar ‘chérie’ om de haverklap
op te bellen.
“Doen we eigenlijk
nooit. We houden het bij berichtjes.
We kennen elkaar al negen jaar en
zijn intussen zes jaar samen: dan
zijn er niet veel woorden nodig om
te weten hoe de ander zich voelt.
Ik laat Greg zoveel mogelijk met
rust. Wat kunnen we elkaar tijdens
de Tour vertellen? Voor ons geldt:
geen nieuws is goed nieuws”, lacht
Ellen.
Dagboek
Aan het telefoonverkeer van de
Limburgers hebben de Proximussen
op de mobiele markt dan weer wel
goede klanten.
“Wij kletsen nogal
wat”, bekent Jasmine. “Johan is pas
wakker of ik krijg hem al te horen.
Na de koers nog een keer en voor
hij gaat slapen weer. Ach, veel te
vertellen is er vaak niet. Elkaar
eens horen is al genoeg. Met zijn
blackberry bedelft hij mij ook onder
de berichtjes. Lief van hem. En ik
verneem natuurlijk ook wel eens
wat via zijn dagboek in Het Belang
van Limburg.”
Grote liefde
Het weerzien nadat ze anderhalve
week geleden van elkaar gescheiden
werden, was erg warm. En dat had
niets met de temperatuur in Limoges
te maken.
“Ik was ontzettend blij toen ik Greg
zag. Dat was voor hem niet anders.
Dat half uurtje dat we samen op
de kamer waren, deed ons allebei
deugd. Ik kon met eigen ogen
vaststellen dat hij er goed bij loopt,
ook al zag hij een paar keer goed
af. Eén keer meespringen met een
ontsnapping en een uur later voelde
hij dat nog in de benen, vertelde hij
mij. Amai, zeg”, grapt Ellen.
Oortjes
“Maar
hij blijft een ritzege najagen. Hij bestudeerde
het roadbook en vertelde
mij op welke dag ik hem bijzonder
goed in het oog moet houden.
(Lacht) Nee, ik zeg niet wanneer.
Ikzelf kijk vooral uit naar de ritten
die de renners zonder oortjes
moeten afwerken. Dan krijgen we
misschien eens geen voorspelbaar
koersverloop.”
Ook Jasmine vond een blij lief.
Vansummeren, die zijn gezicht
de voorbije dagen nauwelijks een
scheerapparaat liet zien, liep er
gladgeschoren bij.
Koppeke wrijven
“En ontspannen”,
stelt zijn vriendin tot haar
genoegen vast. Het was ooit
anders. Als hij het moeilijk heeft,
verneem ik dat snel. Dan moet ik
op zijn koppeke wrijven. Ach, zo’n
bezoekdag doorbreekt een beetje de
sleur. Zondag brachten we de nacht
samen door. (Lacht) Oeps, mocht
ik dat wel zeggen?”
De Limburgse komt op de tweede
rustdag in Verbier niet opnieuw
langs, de vriendin van Van Avermaet
maar al te graag. “Met een
paar vriendinnen dan. Maar verwacht
niet mij te zien aan de start.
Het circus zelf stap ik niet binnen.
Ik hou niet van de drukte.”
Luc LAMON