“Het was een rustig dagje vandaag. Ik heb voor zowel Philippe Gilbert als voor Jurgen Van Den Broeck een paar drinkbussen opgepikt, waarmee de job er grotendeels opzat.
Alleen op de windbrug van Saint-Nazaire moesten we even zwaar bijtrappen. Het leek daar immers in waaiers te zullen uiteenvallen. We waren daarop voorzien, de beide kopmannen zaten voorin, maar het was uiteindelijk niet nodig. Eigenlijk leek zich toen al de massaspurt aan te kondigen die Philippe zijn groene trui kostte. Daarmee blijft enkel nog de bolletjestrui over, maar die kan hij vandaag op de Muur van Bretagne eventueel versterken. Wij zijn in elk geval klaar om hem zo laat mogelijk en zo perfect mogelijk af te zetten. Philippe gaat zijn tweede rit winnen.”
“Ik vertel dit allemaal terwijl ik met de verzorger de trip naar het volgende hotel maak. Dat ligt 120 km van de finish. Dat kost tijd, want we moeten er over smalle, kronkelende wegen naar toe. Ik hoop dat Philippe op tijd in het hotel geraakt zodat hij voldoende kan rusten. Al die plichtplegingen na de finish vergen veel energie, maar hij blijft het met de glimlach doen.”
“Ik voel me in deze Tour elke dag verbeteren. Dat zal nodig zijn als ik ook Jurgen in de cols wil kunnen helpen. Ik heb het hier enorm naar mijn zin.”
“Normaal zou ik elektricien zijn geworden, want dat is mijn diploma, maar ik heb altijd willen koersen.
Elektriciteit was gewoon de enige beroepsrichting waarbij ik niet de hele dag moest rechtstaan. Ik moest me er ook niet voor vuilmaken. Ik heb nog geprobeerd een specialisatiejaar af te werken, maar dat lukte niet.
Ik ben in alles voluit gesteund door mijn ouders, hoewel ze gescheiden zijn. Mijn vader Johan werkte eerst bij Willem II in Valkenswaard. Die firma heeft Rik Van Looy nog gesponsord.
Nu werkt hij als monteur in de sigarenfabriek in Houthalen waar binnenkort 360 banen sneuvelen.
Hopelijk niet die van hem.
Mijn moeder verpakt batterijen en vult flesjes shampoo en zo.”
“De liefde voor de koers komt van mijn vader die zelf renner is geweest, maar nooit prof. Eigenlijk wilde hij niet dat ik hem nadeed, want het is mijn moeder die mij mijn eerste koersfiets cadeau deed.
Merci, mama!”