Woorden, woorden, woorden
17/12/'10
Graffiti
Aflevering nr. 1097 - Ik trok deze ochtend de gordijnen open. Alles wit en
stil. Van het landschap ging een vertederende en tegelijk
machtige rust uit. Door de sneeuwdeken die ‘s nachts
over alles gelegd werd, waren de details van het landschap
weggegomd, de kleuren verdwenen. Alles was eenvoudiger,
‘samenvatbaarder’ geworden.
Witte aarde. Grijze lucht. Stille zwarte vogel op een zwarte
tak.
* * *
Words, words, mere words.
Shakespeare, Troilus and Cressida, V,iii
* * *
Ik had de dag vrijgemaakt voor de man van de telefoon.
Mocht hem vanaf tien uur verwachten.
Rond het middaguur belde hij om te zeggen dat hij me terug
zou bellen als hij bij iemand anders klaar was. Ik vroeg of
ik dan tijd had om even weg te gaan, naar de winkel. De
man legde tot drie keer uit waarom hij me daar niet op kon
antwoorden.
Half drie. Telefoontje van de telefoonman dat hij onderweg
was. Uurtje later stond hij voor m’n deur. Ik toonde hem het
internetkastje in de garage. Hij krabde zijn hoofd: “Dat gaat
vandaag niet meer lukken”, en legde uit dat als hij vandaag
het kastje verving, er van alles kon misgaan: “Want dan
‘pompen’ ze vanuit Brussel volle bak signalen en een nieuw
paswoord in dat bakske en blokkeert alles gegarandeerd!”
Ik knikte alsof ik het begrepen had, maar blijkbaar deed
ik dat niet overtuigend genoeg, want hij herhaalde nog drie
keer wat hij me zoëven al verteld had. Op zijn onderlip rustte
een witte spuugvlok en telkens hij zijn mond opende zag ik
ook een hardnekkige speekseldraad tussen de boven- en
ondertanden - ik had het moeilijk om naar hem te kijken.
Toen hij hurkte om mij het internetkastje te tonen, schoof
zijn broek wat af en staarde zijn bilspleet me in de ogen. Het
werd me behoorlijk lastig om bij hem te blijven staan en ik
excuseerde me beleefd.
Een kwartiertje later kwam hij me binnen zoeken en herhaalde
nog eens het hele verhaal dat hij al eerder gedaan had. Nog
altijd zat die witte spuugvlok op zijn lip en zelfs de dunne
speekseldraad had standgehouden. Hij vertelde dat hij er
even vandoor moest om mijn lijn te testen – ik moest me niet
ongerust maken als hij lang weg was. Opnieuw dacht ik eraan
om te vragen of ik even weg kon naar de winkel, maar ik was
bang voor een lange uitleg met herhalingen en zweeg.
Ik probeerde wat in mijn bureau te werken, maar na tien
minuten was de man al terug. Opnieuw een lange uitleg met
herhalingen van alles wat hij de afgelopen tien minuten voor
me had gedaan. Ik voelde me moe en had dringend nood aan
wat tijd voor mezelf. Ik legde de man beleefd uit dat ik niets
van elektronica begrijp, en dat zijn goed bedoelde uitleg eigenlijk
Chinees voor me was. Waarop ik me omdraaide om naar
m’n bureau te trekken. Maar door zijn hand op mijn arm te
leggen hield hij me tegen, waarop hij het me allemaal nog eens
begon uit te leggen – het was duidelijk dat hij mijn opmerking
dat het allemaal Chinees voor me was zo had begrepen dat
ik van hem dus de ‘vertaling’ wilde... Hij nam me mee naar
de garage en toonde me een wit en een grijs draadje. Die had
de vorige installateur verkeerd met elkaar verbonden, legde
hij uit, waardoor het signaal dat binnenkwam botste met het
signaal dat buitenging. Hij hurkte voor het kastje. Opnieuw
die akelige bilspleet. Hij maakte een nieuwe verbinding van
die draadjes en verdween.
Resultaat van een hele dag ‘reparaties’: nieuwe afspraak voor
volgende week met een collega van hem. Om tien uur kan die
er al zijn, maar het kan evengoed in de namiddag zijn...
Ik trok de deur achter me dicht en probeerde om nog wat
op mijn computer te werken en zo nog iets van de dag te
redden. Ik tikte een woord in op Google. Pas na vijftien
seconden verscheen een antwoord op het scherm – slechtste
internetverbinding die ik ooit gehad heb. Dat witte en grijze
draadje waren blijkbaar wel goed met elkaar verbonden.
Maar nu dus niet meer...
* * *
Polonius: What do you read, my lord?
Hamlet: Words, words, words.
* * *
Samen met de zonen naar het ‘Groot Dictee’ gekeken. Ik
was een beetje trots op mezelf dat ik wist dat ‘muezzins’ met
dubbele ‘z’ en ‘gotiek’ zonder ‘h’ moest geschreven worden,
maar ‘derdegeneratieallochtonen’ en ‘thymotische’ kon ik
niet spellen. Een plaatsnaam als het Nederlandse Culemborg
werd door haast alle Vlamingen met een ‘K’ geschreven, en
‘Hoekse en Kabeljauwse twisten’ zonder hoofdletter, omdat
wij niet vertrouwd zijn met die episode uit de Hollandse
geschiedenis. Hoog tijd dat een Vlaming het volgende ‘Groot
Dictee’ schrijft, dan kan hij de noorderburen met plaatsnamen
als Gors-Opleeuw of Jezus-Eik verrassen.
Achteraf vroegen deelnemers zich af wat ‘thymotische’ eigenlijk
betekent - zelfs de taalexpert van de jury bekende het
woord nooit gehoord te hebben. Komt niet voor in van Dale.
Hij wist dat het iets met ‘thymus’ te maken had. Blijkbaar is
de betekenis van moeilijke woorden niet zo belangrijk voor
een ‘Groot Dictee’, zo lang ze maar als spellingsvalkuilen
en landmijnen voor de achteloze wandelaar in een druk
woordenlandschap kunnen dienen.
* * *
Parole, parole, parole
Mina en Alberto Lupo
* * *
Op de ‘Pensioentop’ kreeg heel Europa nu ook het zatte gelal
van minister Daerden te horen. Het kan het vertrouwen van
de financiële wereld in de toekomst van België alleen maar
geschaad hebben. De Waalse televisie vestigde vooral de
aandacht op het woord ‘impuissanté’ dat Daerden gebruikt
had. Bestaat niet in het Frans. Met ‘impuissanté’ leidde hij
zo met succes de aandacht af van zijn dronkemansvertoning.
De macht van het woord.
* * *
De wind heeft al wat sneeuw van de takken weggeblazen.
De details in het landschap komen nu weer één voor één te
voorschijn. Ik mis de stilte van de witte ochtend.
Good luck en tot ziens.
Dr. Frans BAERT