Uit de boekjes

30/12/'11 Graffiti

Aflevering nr. 1148 - Dit jaar zijn het maar vijf notitieboekjes geworden. Andere jaren waren het er gewoonlijk zes.

De rode notitieboekjes die ik altijd en overal bij me heb, schrijf ik vol met dingetjes die ik rond me hoor of zie. Dat het er dit jaar maar vijf zijn geworden, wil niet zeggen dat er in 2011 minder gebeurd is dat de moeite waard was om te noteren. Integendeel. Maar eind november ben ik wat kleiner beginnen te schrijven en stak ik soms wat van die gele ‘Post-it’ briefjes in m’n notitieboekje. Zo heb ik plaats uitgespaard en een extra leeg boekje voor de toekomst opzij kunnen leggen. Besparingen... Helemaal in de tijdgeest van 2011.

Tijdens de slotweek van het jaar blader ik wat terug in die notitieboekjes, en lees de oogst van de afgelopen maanden en seizoenen. Dat levert een jaaroverzicht op waarin heel wat belangrijke gebeurtenissen van 2011 ontbreken - maar die krijgt u wel van de kroniekschrijvers in de ‘normale’ jaaroverzichten. Hier is het eigenzinnigheid troef, vrees ik.

kom nu!
ik ga slapen; nieuwjaarsdag
is pas voor morgen

Een Egyptenaar tijdens de eerste woelige dagen van de revolutie op het Tahrir-plein: “Hier is nog nooit iets gebeurd.”

In een hogeschool een citaat van Nietzsche in hele grote letters aan de muur: ‘A life without music would be a mistake.’ Ik vond het de moeite om het te noteren - heb nooit geweten dat Nietzsche in het Engels schreef...

Noteerde een dialoogje tussen twee oudere mannen en een dienster in een café.
Zegt een van de mannen tegen het meisje: “Gij hebt zo van die rooi wangskes.”
Zij: “Ik heb het warm hier.”
Met een ondeugend knipoogje zegt de man: “Ik dacht aan iets anders...”
Zij schrikt: “O!”
Nadat ze even is bekomen en met haar linkerhand de haren op haar hoofd gladstrijkt, voegt ze eraan toe: “Dáár had ik niet aan gedacht! Dát komt van u!”
De mannen en het meisje lachen hard.

Nadat zij naar een ander tafeltje verdwenen is en de mannen hun pinten hebben leeggedronken, vraag ik me af waar ze nu precies aan dachten, alledrie.

Genoteerd dat Ahmadinejad, president van Iran, heeft gezegd dat ‘Paul de Octopus’ - het beestje dat tijdens de wereldbeker voetbal alle winnaars kon voorspellen - het symbool is van alles dat slecht en verkeerd is in het westen.

Ik keek het na op het internet en ontdekte dat Paul op Wikipedia een heuse ‘entry’ heeft. ‘Inktvis Paul’ werd op 26 januari 2008 geboren en gaf op 26 oktober 2010 de geest. Ahmadinejad houdt nog altijd stand.

Geleerd dat er zoiets bestaat als ‘de Wet van Godwin’. Naarmate een discussie op het internet langer duurt, verhoogt de kans sterk dat de naam Hitler zal vallen of naar nazi’s verwezen wordt.

Volgens de Chinese kalender was 2011 het jaar van het konijn - niet goed voor ‘ondermijningen’, maar wel voor de liefde, legde een Chinees op het journaal uit.

Het jaar van het konijn zit er bijna op. Klopte de voorspelling?

Een vorser is na lang onderzoek tot de conclusie gekomen dat 11 april 1954 de saaiste dag van de twintigste eeuw was.

Iedereen denkt eraan om de wereld te veranderen. Niemand denkt eraan om zichzelf te veranderen.

Vraag van m’n jongste: “Als je iemand in een spiegel ziet, zie je dan de man of zijn weerspiegeling?”

Op 3 april m’n eerste koekoek van het jaar gehoord.

Mijn nichtje in Los Angeles - ze is een jaar of vier: “Ik denk niet dat ik later kinderen wil. Ik zou liever veel kippen hebben.”

In three words I can sum up everything I’ve learned about life - It goes on

Op de BBC een gesprek tussen de Brit Stephen Fry en iemand van de Académie française. Fry vraagt hem waarom Frankrijk zo weinig gedaan heeft om de andere talen op haar grondgebied te beschermen, waarom men zelfs het Baskisch, Bretoens, Vlaams en Occitaans heeft willen doen verdwijnen. De Franse intellectueel antwoordt heel nuchter: “Die kleine talen zijn allemaal doodlopende straatjes. Onze strijd is tegen de overmacht van het Engels, dáár moeten we al onze inspanningen leveren...”

In 2011 kwam President Kadhafi van Libië aan zijn einde. In de lente noemde hij de mensen die tegen zijn regime in opstand kwamen ratten. Enkele maanden later werd zijn lijk in een riool gevonden.

Een man die zijn iPhone liet vallen, belde in paniek de 100-centrale.

Het verhaal van twee blindengeleidehonden in m’n boekje genoteerd. Toen een oude blindengeleidehond zelf blind werd, kreeg hij een jonge, ziende blindengeleidehond om hem zijn weg in de wereld te helpen vinden. Ontroerende foto van de twee in de krant.

Het kiekje hieronder is van een ‘slinger van Foucault’. Je kan de vordering van de slinger op de schaal met streepjes aflezen en zo de tijd meten. Het merkwaardige is dat de slinger ter plaatse blijft bewegen en dat het de draaiing van de aarde om haar as is die ervoor zorgt dat de slinger voortschrijdt.

het jaar zit er bijna op;
en ik draag nog altijd mijn hoed
en mijn sandalen

Gelukkig Nieuwjaar en tot ziens.

Dr. Frans BAERT