Regen

14/01/'11 Graffiti Aflevering nr. 1101 - Op een wandeling door regen verrast worden, het gebeurt me vandaag nog zelden. Voor ik op stap ga surf ik gewoon even op het internet naar een satellietfoto die toont hoe de regenwolken boven onze hoofden voorbijtrekken.

Soms giet het buiten nog pijpenstelen en lijkt de dag verloren voor een tochtje te voet. Maar dan leer ik van de beelden dat als ik nog een kwartiertje wacht, er zich in de hemel een ‘droog venster’ zal openen, genoeg voor een wandeling.

De wetenschap weet vandaag meer over het fenomeen regen dan ooit tevoren, maar dat helpt blijkbaar weinig met het voorkomen van catastrofes veroorzaakt door een teveel of een tekort aan neerslag.

Door de aanhoudende regen van de laatste dagen vielen in Australië al een vijftiental dodelijke slachtoffers. In Brazilië kwamen deze week door overstromingen en grondverschuivingen meer dan 500 mensen om. In Sri Lanka hebben tweehonderdduizend mensen hun huizen en dorpen moeten verlaten. Ook bij ons treden rivieren buiten hun oevers. De wereld verzuipt.

Een legende wil dat toen de Chinese keizer Fu Xi op een oever zat, een dier met vreemde tekens op de rug aan hem verscheen. De keizer kopieerde de tekens. Dat was het begin van het Chinese schrift.

Het dier was een ‘Ki-lin’ - in het Japans ‘Kirin’. Een goedaardig fabeldier dat op water kan lopen, geen vlees of levend gras eet en niet op insecten trapt. Het heeft het lijf van een hert, de staart van een os, de hoeven van een paard en een vlezige hoorn op de kop.

De Ki-lin werd in het hart van de aarde geboren en leeft achter de wolken. Bij belangrijke gebeurtenissen laat hij zich wel eens in de hemel zien.

Mijn oudste kreeg maandag een interessante klasopdracht. Hij moest een merknaam kiezen waarvoor een mythologisch figuur in het vaandel gevoerd wordt. Omdat hij gek is op alles wat Japans is, viel zijn keuze op het Japanse biermerk ‘Kirin’. Goed idee vond ik, maar toen ik hoorde dat hij zijn spreekbeurt al op donderdag moest geven en absoluut een flesje van het Japanse bier aan zijn klas wilde tonen, bedacht ik dat hij misschien beter iets gemakkelijkers had gekozen.

We zochten zonder succes naar het bier in drankzaken. In het Japanse restaurant vertelde de kelner ons dat ze vroeger Kirin-bier hadden - na lang zoeken vond hij nog een lege kartonnen doos met de afbeelding van het fabeldier. Ik was blij dat mijn zoon iets tastbaars aan zijn klas zou kunnen tonen, maar hij was ontgoocheld want hij had zijn klasgenoten van het bier willen laten proeven. We zochten verder...

In een supermarkt vonden we flesjes Sapporo, een ander Japans biermerk, maar zonder mythologisch dier. Onbruikbaar dus. Of toch niet? Na wat brainstormen kochten we twee flesjes Sapporo. Terwijl ik thuis in warm water het etiket van de Sapporo-flesjes afweekte, zocht mijn zoon op het internet naar beelden van het Kirin-etiket. We drukten er een met de laserprinter af - mijn zoon ging er nog eens met een spuitbus glanzend vernis over en ik plakte het etiket op de bierflessen. Het zag er goed uit. Mijn vrouw kon niet geloven dat het geen echte Kirin-flesjes waren, tot ze het woord ‘Sapporo’ op het kroontje zag...

We hadden ons aan merkvervalsing schuldig gemaakt. Zolang we onze flesjes niet als ‘Kirinbier’ in de handel aanboden en mijn zoon aan zijn klas eerlijk toegaf dat we ons heil in vervalsingstechnieken hadden moeten zoeken, was daar niets mis mee, dacht ik.

Omdat de eerste beschrijvingen van de giraf aan het mythologische hemeldier deden denken, betekent vandaag het woord ‘Kirin’ ook giraf in het Japans. Een goedaardig, lief dier, de giraf. Ik las dat het niet veel moet regenen waar een giraf leeft - hij kan drie maanden zonder water.

Enkele maanden voor de geboorte van de Chinese wijsgeer Confucius, verscheen een Ki-lin/Kirin aan zijn moeder. Het dier hield een tablet in zijn bek waarop stond: ‘De zoon van de berg van kristal zal heersen als koning zonder troon’. De vrouw nam een lint uit haar haren en bond het om de hoorn van het dier.

Op hoge leeftijd vond Confucius een Kirin die door jagers verwond werd. Het dier had een haarlint om de hoorn. Confucius besefte toen dat hij niet lang meer op deze wereld had.

Regenwater... te veel ervan, of te weinig, en er heerst watersnood. Vaak gebeurt het een zowel als het ander ook op dezelfde plek.

Een jaar geleden - tijdens een periode van grote droogte - gingen dieven in Brisbane (in Australië) nog met 12.000 liter water uit een reservoir van een rugbyclub aan de haal. Vandaag zien we televisiebeelden van de Brisbane-rivier die uit haar oevers is getreden en auto’s en huizen in haar stroming meesleurt.

Het noodweer van de afgelopen weken leert ons hoe precair ons bestaan op dit ondermaanse is. Een dun laagje levensnoodzakelijke zuurstof wordt binnen de atmosfeer vastgehouden, de zwaartekracht van de aarde houdt het water - waarzonder leven onmogelijk is - van zeeën en rivieren vast. Op sommige ons omringende planeten waren ooit ook water en een atmosfeer aanwezig, maar door veranderende omstandigheden raakten ze die kwijt. Eigenlijk een mirakel dat we hier nog leven op aarde.

Wetenschappers van Nasa vertellen ons dat ze planeten ontdekken die op de aarde lijken en waar leven kan aanwezig zijn. Maar als enkele graden meer of minder op onze planeet al catastrofale gevolgen kan hebben voor aards leven, heb ik mijn twijfels.

Ik schrok even toen mijn vrouw met de auto binnenreed. Op de achterbank zat mijn oudste vrolijk van zijn Kirin/Sapporo-fles te drinken. “Ik mocht de fles niet openmaken in de klas, en moest toch eens zien of het bier dat ik aan mijn vrienden ging laten proeven wel goed was, hé?” merkte mijn vijftienjarige guitig op.

“Toch niet te veel huiswerk voor morgen?” vroeg ik een beetje bezorgd.

Good luck en tot ziens.

Frans Baert