Indringend

16/09/'11 Graffiti Aflevering nr. 1133 - Tijdens m’n wandeling zag ik een leeg, wit eierschaaltje op de grond liggen. Welke vogel broedt nog zo laat een ei uit? Zal het jong genoeg tijd hebben om sterk te worden zodat het de winter kan overleven?

Ik was bij mijn huisarts om m’n oren te laten ontstoppen. Toen die klus geklaard was, herinnerde ik me wat uitslag op m’n buik en vroeg wat hij ervan dacht. Ik had die huiduitslag waarschijnlijk gelaten voor wat hij was als ik niet toevallig bij de dokter voor m’n oren moest zijn. Mijn arts vond het verstandig om toch maar een bloedstaal te nemen. Twee dagen later leerde ik dat ik besmet was door de ‘Borrelia burgdorferi’, de bacterie van de ziekte van Lyme.
Je krijgt die ziekte door een tekenbeet. De besmette insecten wachten in het struikgewas op de warme lichamen van passerende wandelaars, haken zich aan hun huid vast en doen zich tegoed aan hun bloed.
Ik heb afgelopen zomer vaak op bospaadjes met veel struikgewas gewandeld. Een dagelijkse lichaamsoefening, goed voor de gezondheid dacht ik...

In Europa zijn tien percent van de teken met de Borreliabacterie besmet. In onze contreien zou zelfs een kwart van de beestjes er drager van zijn.
Een antibiotica-behandeling waarmee op tijd wordt begonnen moet volstaan om de schadelijke gevolgen van de ziekte te voorkomen.
Op het internet kan je met de zoekterm ‘Lyme’s disease’ uren zoet zijn. Maar je komt dan wel meer over de ziekte te weten dan je eigenlijk had gewild - over gevallen van zwaar gehandicapte en dodelijke slachtoffers van de ziekte bijvoorbeeld. Het zijn niet enkel de besmette teken die zich dan toegang tot het lichaam hebben verschaft, maar ook angstige gedachten die zich diep in het hoofd nestelen. Nooit een goed idee om dadelijk na wat googelen over een gevaarlijke ziekte, met dat soort angsten in bed te kruipen.

‘s Ochtends schoot ik met een nachtmerrie wakker. In m’n droom vond ik de bloederige resten van een rat terug die mijn huis was binnengedrongen. Het ongewenste, vieze beest lag dood op de kraaknette vloer. Geen groot mysterie om te begrijpen dat de nachtmerrie inspiratie had gevonden in mijn besmetting door een teek.
In de nachtmerrie had ik een kat in plaats van een hond. Mijn kat had de rat gedood en er een groot deel van opgegeten. Van het dier vond ik alleen nog een uitgehold lijf terug – beetje zoals de lege eierschaal die ik op mijn wandeling had gezien. Omdat ik de elementen van de droom met die van de werkelijkheid door opvallende overeenkomsten en toevalligheden kon verbinden, begon ik me wat rustiger te voelen over de besmetting. Als mijn kat in de droom het beest had kunnen uitschakelen, dan zat het wel goed met de behandeling.

Zoals de meeste kinderen droomde ik vroeger vaak over indringers die mijn nachtrust kwamen verstoren – monsters die me achterna zaten, me wilden oppeuzelen, verpletteren of in een diepe ravijn duwen. Als een mens ouder wordt vergeet hij hoe vreselijk de nachtmerries van toen kunnen zijn. Als kind ben je geheel afhankelijk van de ‘grote mensen’ in je leven - zij moeten voor je zorgen en hebben alle macht over je. Je reikt amper tot aan hun knieën, kan je haast niet verdedigen. Geen wonder dat die gevoelens zich vertalen in kinderdromen die door monsters bevolkt worden. Toen mijn zonen klein waren speelden ze het liefst met plastic dinosaurusjes – een manier om zich over die angsten meester te leren voelen.

De tienjarige herdenking van 9/11 zindert nog een beetje na. De beelden van de vliegtuigen die zich in de Twin Towers boorden zijn nog niet helemaal van de buis verdwenen.
Dat enkele Al-Qaida-terroristen die het land binnengedrongen waren, tot zoveel verwoesting in staat waren moet zelfs Osama verbaasd hebben. In een documentaire leerde ik dat als de torens van het WTC sterker van constructie waren, slechts enkele verdiepingen vernield zouden zijn en het dodenaantal daardoor veel lager.
In de dagen die op 9/11 volgden leerde de wereld dat de aanval gemotiveerd werd door de grote woede van Osama en de zijnen over de aanwezigheid van westerse troepen op het grondgebied van Saoedi-Arabië - het land waar zich de heiligste plaatsen van de islam bevinden. Heiligschennis door ongelovige indringers, dat moest vergolden worden.
Op de aanvallen op het WTC en het Pentagon volgde korte tijd later een vergeldingsactie van het westen. De vergelding van een vergelding.
De Amerikaanse en Britse troepen in Afghanistan en Irak waren in de ogen van Al-Qaida indringers die met geweld uitgeschakeld en verwijderd moesten worden. De vergelding van een vergelding van een vergelding... Een tragisch schaakspel dat pas zal eindigen als een speler zo zwaar gekwetst of vernederd is dat hij van het schaakbord wegloopt.

hier probeer ik gewoon je hoofd binnen te dringen
jij denkt dat je geboren bent sterft jammer

Ikkyu (1394–1481)

Toen ik tijdens mijn wandeling het witte eierschaaltje op mijn pad had zien liggen, gingen mijn gedachten terug naar die ochtend. Ik was naar de begrafenisdienst geweest van de goede man die de druivelaar in mijn tuin heeft geplant. Ik herinner me nog dat hij een dun stokje van nog geen meter in de grond had gestoken – dat er leven in dat dor stuk hout kon zitten leek toen onwaarschijnlijk. Tien jaar later heeft mijn druivelaar zich uitgebreid vertakt op de zonnigste muur van ons huis. Vanavond zag ik de trossen met rijpe druiven hangen. De man die hem plantte heeft de rijke oogst niet meer kunnen bewonderen.

Een vogeltje wordt geboren, en een mens vertrekt. Het gebeurt allemaal op eenzelfde dag. Eén gedachte wil in deze wereld binnendringen om vorm te krijgen, een andere vindt dat zijn tijd erop zit en wil aan de beperkingen van het ondermaanse ontsnappen. En tussen die twee gedachten wandelen wij met een hoofd vol vragen.

Good luck en tot ziens.