1.000
13/12/'08
Graffiti
Afgelopen maanden veel bladeren gerakeld. Tientallen kruiwagens vol. Hoeveel bladeren zijn het geweest? Duizenden?
Tienduizenden misschien?
Van onze ginkgo vielen er een paar honderd, meer niet
denk ik. Van de oude beuk moeten het er veel meer geweest
zijn.
Ieder dood blad heeft er ongeveer hetzelfde leven opzitten
– in de lente ontloken, in de zomer met zon overgoten en
dan met het korten van de dagen volgde het afscheid.
En toch zijn er verschillen. Sommige bladeren pronkten in
de kruin, dicht bij de hemel, vingen hoge wind en regen.
Andere leefden dichter bij de mens die op een hete dag
in zijn schaduw afkoeling zocht, dichter bij de vogel die
op zijn tak een nest bouwde. Elk blad, een ander verhaal.
Maar als ze vandaag dood op een hoop liggen, vallen die
verschillen weg, is elk blad een blad en straks zelfs dat
niet meer. Hier vandaag, morgen weg. Het stelt allemaal
niet zoveel voor.
* * *
Ik was met de zonen naar de vijver gaan wandelen. Het
was windstil en het wateroppervlak strekte zich uit als
een spiegel. De boomkruinen aan de andere kant van de
vijver lagen dubbelgeplooid in hun waterreflectie, als een
natuurlijke Rorschachtest.
Mijn oudste had een steen gevonden en wilde die in de
vijver gooien. Ik was net een kiekje aan het nemen van
het stille, oude water en wilde dat hij even wachtte. Nadat
ik mijn foto in het doosje gevangen had, gooide m’n zoon
de steen zover hij kon. Plons. Er verscheen een kort gat in
het water, en vervolgens zwol een uitdeinend, rond golfje
van het middelpunt weg, terwijl het gat zich alweer snel
gesloten had. Er kwamen nog wat nieuwe rimpels bij,
maar daarna keerde de strakke stilte terug en was het
alsof er nooit iets gebeurd was. Het wateroppervlak weer
een spiegel waaronder de oude vijver zijn ziel opnieuw
verborgen hield.
Er is niets gebeurd. Het is de waarheid, geloof me.
* * *
Honderden mensen, zelfs duizenden, de mensen in een
leven zonder wie wij niet zouden zijn wie wij zijn. Wat die
mensen voor ons betekend hebben en betekenen, dat is
wél echt gebeurd.
Ik loop al enkele weken rond en noteer in mijn rood notitieboekje
de namen van die mensen uit mijn eigen leven.
Het zijn er honderden. Ik kan mij vele namen herinneren,
maar sommige ben ik vergeten, zullen mij misschien pas
binnen enkele weken voor de geest komen.
Wat die mensen voor mij betekend hebben en betekenen,
het is echt gebeurd. En dat is de waarheid, geloof me.
Vandaag dank ik hen. Mijn moeder en m’n vader, mijn
zus Sylvie en m’n broers Jan en Peter, m’n lieve echtgenote
Stacy, m’n zonen Lieven en David, m’n oma Odile en
m’n opa Gaston, m’n oma Antonia en m’n opa Jan, m’n
schoonouders Sandy en Bud, m’n vrienden Marcel en
Rudi, Mieke, Jean-Pierre, Marc, Pascale, Ken, Jeff, Enzo,
Antonio, Karen, Aubrey, Avery, Karin, Richard, André,
Julius, Shunryu, Guy, Dries, Herman, Lode, Theo, Walter,
Hilde, Marty, Anja, Ryugen, Zenryu, Luc, Patrick, Willem,
Antoinette, Jan, Hedley, Koos, Wilfried, Takis, Arnie,
Kazuko, Pat, Lorraine, Mariette, Mia, Jacques, Alex, Ingrid,
Stan, Allan, Carl, Philippe, Clovis, Bart, Luc, Maur,
Robert, Frans, Rudy, Guido, Raoul, Thomas, Mia, Lieve, Claudine, Nick, Roos, Edmond, Ann, Jenny, Luc, Luk,
Jos, Willy, Marc, Irle, Sassan, Johann, Ilse, Stanny, Huub,
Joachim, Annemie, Miel, Karel, Fabienne, Tony, Steve,
Liesbet, Lambert, Frank, Marleen, Raf, Thijs, Yvonne,
Geert, Rachida, Nicole, Leen, Raymond, Maurice, Ludo,
Ivo, Gaby, Roland, Alex, Koen, Carlo, Marcel, Michael,
Christel, Denise, Ronnie, Johny, Fina, Emile, Jason, Bob,
Morris, Dallas, Brian, Laura, Carl, Dori, Haim, Tzion,
Gad, Misha, James, Lauren, Nick, Bianca, Arne, Steven,
Basho, Will, Wolfgang, Carine, Helen, Bill, Vicki, JoAnn,
Jean-Paul, Ada, Dogen, Fernand, Mary, Peter, Pieter,
Daniël, Emma, Suzy, Rosa, Maria, Gisèle, Bill, Lieve,
Jasper, Mark, Annick, Laurent, Frans, Sarada, Carole,
Chris, Michel, Servaas, Ruth, Anne, Ricardo, Hugo, Evvy,
Bashar, Margaret, Anna, Dirk, Jan, Bo, Linda, Hanna,
Elizabeth, Fina, Jos, Ben, Gordon, Isa, Simone, Sabine,
Wies, Paul, Filip, Hung, Geert, Joyce, , Diana, Nathalie,
Koen, Anthony, Al, Roger, Stefan, Roman, Arianne,
Pirkko, Brigitte, René, Lieven, Dimitri, Jo, Don, Freddy,
Irène, Lilliane, Rigo, Virginia, Anita, Dominiek, Anna,
Miriam, Charles, Piet, Eddy, Jonathan, Adrian, Agnes,
Stephen, Susan, John, Jean, Eric, Louis, Carlo, Bèr, Jos,
Stefan, Isa, Arianne, Rainer, Michel, Michael, Lisette, Johan,
Werner, Peter, Trudo, Jeroen, Fabrice, Emilio, Colin,
Masako, David, James, Stewart, Jiddu, Etty, Maarten,
Henri, Nancy, Edgard, Barry, Hans, Christel, Valery, Valère,
Elena, Francis, Gary, Olivier, Jacqueline, Brendan,
Jean-Marc, Haruki, Monique, Graham, Isaac, Katrien,
Doris, Frederik, Gaston, Wim, Nicolaas, Anna, Boris,
Lakshmi, Giovanni, Christophe, Bernd, Kim, Raimo,
Serge, Will, Frieda, Victor, Tony, Arthur, Solange, Didi,
Elly, Yolande, Hein, Rik, Clementine, Odile, Antoon,
Martin, Jo, José, Greta, Sofie, Jack, Pablo, Stijn, Rosa,
Stacey, Judith, Wouter, Joëlla, Florentine, Kasper, Lara,
Christina, Georgette, Felix, Floris, Kathleen, Kobe, Koen,
Lomme, Leonard, Bertha, Berty, Gabriël, Jean-Marc,
Frederick, Jean-Marie, Donald, Skip, Osacar, Rosalba,
Warren, Jeremy, Josh, Susan, Dan, Natasha, Thérèse, Joël,
Pavel, Jitka, Joshka, Anushka, Benoit, Ben, Lieske, Janni,
Jef, Ariëla, François, George, Jurgen, Martine, Guillermo,
Godelieve, Noola, Vera, Barbara...
Honderden mensen, misschien duizenden. Ik ben sommige
namen vergeten, maar wat ze voor me betekend hebben
en betekenen, dat vergeet ik nooit.
* * *
oude vijver
kikker springt -
plons
Matsuo Basho ( 1644 – 1694)
Good luck en tot ziens.