Een slechte dag

04/07/'12 De Kern

De regering Di Rupo maakte gisteren geen te beste beurt.

Een. Premier Di Rupo en zijn vicepremiers overlegden gisteren met de sociale partners over het relanceplan. Deze middag doen ze dat met de gewestregeringen. Dat relanceplan met maatregelen om onze economie te versterken moest er tegen 21 juli zijn. Na afloop van het overleg met de sociale partners heette het dat het relanceplan wordt omgevormd tot een relancestrategie en dat die strategie er pas tegen eind dit jaar moet zijn. Di Rupo zou wel nog van plan zijn om een aantal punctuele maatregelen te nemen tegen 21 juli.

Nu weten we ook wel dat een relanceplan op zich geen wondermiddel is, dat een relanceplan er niet voor zorgt dat van vandaag op morgen onze economie meteen de meest performante van de wereld wordt. Maar hoe langer men wacht om relancemaatregelen te nemen, hoe langer het ook zal duren voor ze enig effect ressorteren. Dit uitstel is voor niets nodig. Indien de regering Di Rupo wacht op een akkoord tussen werkgevers en werknemers over de te nemen maatregelen, dan komt er nooit iets van in huis. Het sociaal overleg in dit land is morsdood. Er zijn te veel taboes. De regering Di Rupo zal uiteindelijk zelf haar verantwoordelijkheid moeten nemen en dat doet ze liefst zo snel mogelijk. Zelfs al zijn er dit najaar gemeenteraadsverkiezingen.

Twee. Het federale kernkabinet buigt zich vandaag over het energieuitrustingsplan van staatssecretaris Melchior Wathelet. De essentie van dat plan lekte gisteren al uit. De voorstellen van Melchior Wathelet zijn op zich best verdedigbaar. De kernuitstap wordt weliswaar voor een stuk in de tijd verschoven maar wel definitief gemaakt. Hij versterkt de concurrentie wat op termijn de prijzen zou moeten drukken. En hij geeft de investeerders in moderne gascentrales die het piekverbruik kunnen opvangen, financiële zekerheid.

In feite kon Melchior Wathelet niet anders, omdat volgens een rapport van de Administratie Energie we anders tegen 2017 een elektriciteitstekort van 2.000 megaWatt riskeren. Dat komt overeen met twee kerncentrales. Dat komt omdat de regering Verhofstadt in 2003 besliste om alle zeven kerncentrales te sluiten tussen 2015 en 2025 en de regeringen Leterme en Di Rupo dit principe herbevestigden in hun regeerakkoord. Maar de regeringen Verhofstadt en Leterme en de partijen die in deze regering zaten – dat zijn alle partijen die nu in de regering Di Rupo zitten – verzuimden om een alternatief uitrustingsplan uit te werken. Beslissingen nemen en ze niet uitvoeren, is om problemen vragen.

Eric Donckier