Milieutop moet dringend knopen doorhakken

28/11/'11 Buitenland Heeft de wereld nog een boodschap aan de kreten van milieuprofeten? Toch moeten op de milieutop die vandaag in het Zuid-Afrikaanse Durban begint, knopen worden doorgehakt, onder meer over de broeikasgassen en het Klimaatfonds.

Het Klimaatfonds moet tegen 2020 100 miljard dollar bevatten. Dat geld zal worden gebruikt om klimaatproblemen in ontwikkelingslanden te bestrijden… Die doelstellign werd in 2010 op de top in het Mexicaanse Cancun bevestigd.

Alleen is niet zo duidelijk naar wie moet dat geld dan moet gaan. En volstaat 100 miljoen euro om de problemen op te vangen? Of er over het fonds sowieso een overeenkomst te vinden is, is onzeker nu de VS zijn twijfels al heeft uitgesproken.

Doemscenario's

De Zuid-Afrikaanse havenstad verwacht zo’n 30.000 bezoekers in het kader van de milieutop. Zij mogen hun weg zoeken tussen de talrijke rapporten, die vaak tegenstrijdige boodschappen uitdragen over de - al dan niet - wereldbedreigende klimaatverandering.

Is het echt zo dat de aarde op het einde van deze eeuw zijn temperatuur met 3,5 graden zal zien stijgen? Dat is de voorspelling van Internationaal Energieagentschap, terwijl veel wetenschappers het er over eens zijn al bij een stijging met 2 graden Celsius een golf van calamiteiten mag worden verwacht.

Ontbossing

Dat het WWF er gisteren in een nieuw rapport voor pleitte om tegen 2020 de ontbossing van de planeet volledig te doen stoppen, is qua timing geen toeval. Volgens het WWF is dat de enige manier om de temperatuurstijging onder die kritische 2 graden Celsius te houden.

Een andere noodkreet, even nadrukkelijk bedoeld om de onderhandelaars tot actie aan te sporen, kwam van de kleine eilanden in de Stille Oceaan. Zij worden - letterlijk - overspoeld door de stijging van het oceaanpeil.

Overstromingen

Ook volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change is de toestand niet te overzien, indien niet snel wordt ingegrepen. Die organisatie voorspelt met name overstromingen en droogte in arme gebieden als Afrika en Pakistan.

Maar net zoals bij eerdere klimaattops, gaat ook deze keer de grootste aandacht naar het aflopende verdrag van Kyoto. Dat legt sinds 1997 de CO₂-uitstoot aan banden maar loopt einde 2012 af. Eerdere pogingen om daarover een nieuw verdrag te sluiten, strandden. Ook vorig jaar, in Cancun, werd door de internationale gemeenschap een potje schaduwboksen opgevoerd dat niet tot een nieuwe overeenkomst over de CO₂-uitstoot leidde.

Broeikasgassen

De hoop op een meer uitgebreide versie van het verdag van Kyoto, dat niet werd ondertekend door grote vervuilers als de VS, China en dat ook de onwikkelingslanden geen verplichtingen oplegde, is nu al begraven. Hoogst bereikbare goed in Durban lijkt een verlenging van het bestaande verdrag.

Toch heeft dat oude verdrag niet kunnen vermijden dat anno 2011 de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer nooit eerder zo hoog was. Het is maar de vraag of de kaarten deze keer beter liggen om toch tot een overeenkomst te komen. Midden de economische crisis is vooruitblikken op de problemen van volgende generaties een luxe die weinigen zich kunnen permitteren.

Stef VANWOENSEL