Dexiacommissie: "Megalomane ambities? Ja, misschien"
02/12/'11
Binnenland
Voormalig algemeen directeur en voorzitter van Dexia Pierre
Richard spreekt niet tegen dat de Frans-Belgische bank onder zijn bewind
misschien wel megalomane ambities koesterde. "Megalomane ambities?
Ja, misschien. Dat hangt ervan af hoe je megalomaan definieert", zei
hij vrijdag in de bijzondere Dexiacommissie.
Richard benadrukte evenwel dat forse expansies destijds normaal waren en zelfs werden aangemoedigd door overheden en toezichthouders.
Richard was algemeen directeur bij Dexia van 2000 tot 2005 en voorzitter van 2006 tot 2008.
Een tijd waarin de groep heel wat overnames deed en zijn balans fors
opblies. Zo explodeerde het balanstotaal tussen 2000 en 2008 van 258
miljard tot 651 miljard euro. "Megalomaan", hekelde opvolger
Jean-Luc Dehaene eerder al.
Begrip
Richard vroeg de parlementsleden vrijdag echter begrip voor de
context van weleer. "Achteraf kan men denken dat die expansie overdreven
was, omdat de markten nu veel minder goed functioneren. Maar toen
was dat een permanente bekommernis", klonk het. Een strategie die
bovendien toegejuicht werd door toezichthouders en nationale en
Europese overheden, aldus Richard. En een strategie die steeds unaniem
groen licht kreeg van de raad van bestuur.
Dat Dexia intussen verworden was tot een hefboomfonds, sprak
Richard ook met klem tegen. "Dat is speculatief. Wij hebben nooit op de
marktevolutie gewed", onderstreepte hij. Ook met de intussen beruchte
renteswaps heeft Dexia volgens hem nooit gespeculeerd.
Risicobeheer
Dexia kreeg de voorbije weken ook het verwijt dat er geen lijn zat
in zijn overnames, wat Richard opnieuw tegensprak. De overnames van
La Bouchère en Kempen kaderden bijvoorbeeld in het activabeheer, "de
derde activiteit van de groep". En ook het risicobeheer was volgens
hem wel degelijk gecentraliseerd én besproken in de raad van
bestuur. Het was dus aan de riskmanager om raad van bestuur of
toezichthouders te waarschuwen bij redenen tot ongerustheid. Maar dat gebeurde
dus niet voor de val van Lehman Brothers.
Zo werd Richard uiteindelijk pas in juni 2008 op de hoogte gesteld
van de liquiditeitsproblemen. Nochtans was intussen duidelijk dat
heel wat banken liquiditeitsproblemen kenden. "Banken met een lagere
rating", beklemtoonde Richard. "Algemeen directeur Miller zei me in juni 2008 dat de
situatie gespannen was, maar het was geen alarmsignaal", aldus de
Fransman. En hoe dan ook was het volgens hem volledig aan het
dagelijks bestuur om eventueel in te grijpen.
Opkomst
Een argumentatie die wel vaker opdook. Zo schoof Richard regelmatig
de verantwoordelijkheid voor beslissingen na 2005 door naar het
directiecomité, dus op het moment dat hij zelf de raad van bestuur
voorzat. Al bij al leverde de hoorzitting vrijdag dan ook niet veel
vuurwerk op. Al heeft dat misschien ook te maken met de zeer beperkte
opkomst van de parlementsleden, waarbij sommige fracties zelfs
helemaal niet opdaagden.
Wat Richard nog wel bevestigde, was het bestaan van een pact tussen
de belangrijkste Belgische aandeelhouders, zoals Arco en Ethias.
Doel was volgens hem het vermijden van conflicten over belangrijke
overnames. Geheim was dat echter zeker niet, klonk het.
Richard liet zich tot slot nog kort uit over de verdeelsleutel van
de staatsgaranties die België, Frankrijk en Luxemburg overeenkwamen.
Volgens hem weerspiegelen die de kapitaalstructuur, terwijl in
België toch heel wat gemord wordt over de Belgische bijdrage. "Dexia is
eigenlijk toch een Belgische groep, met Belgische statuten en het
hoofdkwartier in België", reageerde Richard daarop. Hoe dan ook blijft
hij overtuigd dat er geen groot verlies zal opduiken, aangezien het
merendeel wel degelijk "kwaliteitsvolle activa" zijn.