Op een dag…

14/06/'10

Voor de derde opdracht van ons portfolio werd ons gevraagd om mensen te fotograferen. Via 5 verschillende taken moesten we de lector tonen dat we over de capaciteiten beschikken om mensen op een originele manier vast te leggen: een portretfoto (close-up), een omgevingsportret, een momentopname van een persoon in actie, straatfotografie en een vrije portretopname. Eén van deze opdrachten mocht vervangen worden door een nachtopname.

Op een zaterdagochtend begon ik aan deze taak. Ik las de opdrachtomschrijving een aantal keren en greep naar mijn fototoestel om een portretfoto te maken. Omdat de ogen van een persoon volgens onze lector het belangrijkste punt zijn van een portretfoto, dacht ik meteen aan mijn vriendin. Ze heeft prachtige blauwe ogen en die wilde ik zo perfect mogelijk laten schitteren op de foto. Ik liet ze haar ogen laten maquilleren omdat haar ogen zo nog feller uitkomen. Daarna heb ik haar gevraagd om voor een zo onopvallend mogelijke achtergrond te gaan staan. Ze moest op een speciale manier proberen te kijken en dit lukte al snel redelijk goed. (Foto 1)

Na de portretfoto had ik een welverdiende pauze nodig. Ik ben aangesloten bij een voetbalvereniging en elke zaterdagmiddag spelen we een competitiewedstrijd. Op die zonnige dag was dat niet anders. Ik maakte mijn voetbaltas klaar, maar mijn gedachten waren nog steeds bij de taak omdat er nog vele foto’s moesten gemaakt worden en de tijd begon te dringen. Ik probeerde de twee bezigheden te combineren en dit is volgens mij dan ook aardig gelukt. Een uur voor de match vertrok ik naar het veld, maar nog eerst een afscheidskus voor mijn vriendin. (Foto 2)

In de kleedkamer trok ik mijn voetbaloutfit aan en startte met de opwarming. De match was geen gewone match maar een derby tegen aartsrivaal “De Zwaluw Wiemesmeer”. Als aanvoerder van de ploeg pepte ik mijn spelers nog een laatste keer op en zo trokken we met veel strijdlust het veld op. 15.00 uur: de match begint, er werd gevochten voor elke bal, maar de wedstrijd bleef sportief. Uiteindelijk verloren we na een onterecht gegeven strafschop. (Foto 3)

Goed en wel weer thuis besloot ik samen met mijn vriendin een wandeling te maken met de hond. Ik greep nog snel naar mijn fototoestel in de hoop enkele mooie foto’s te kunnen vastleggen. We kwamen uit het bos en zagen de drukke “Daalstraat” in Zutendaal. Ik zag een wielertoerist voorbij komen, richtte mijn lens en drukte af op het “beslissende moment”. Klik, ik bekeek de foto door het scherm van mijn toestel en zag dat het resultaat er mocht wezen. Het verkeersbord (dat al beschadigd is, en dus al een accidentje heeft meegemaakt) lijkt aangereden te zijn door de wielrenner alvorens dat de fietser het bord passeerde. Ook de lijnen op de straat en het voetpad geven de foto een mooie wending. (Foto 4)

Ik liet mijn vriendin wat voorop lopen en zag zo mooi mijn kans om een nieuwe foto te maken. Deze foto is gemaakt vanuit kikkerperspectief om zo de geverfde witte lijn (die diepte aan de foto geeft) zo goed mogelijk in beeld te brengen. De hond die snuffelt naar de lijn toe en de mooie muur zijn extra zaken die de foto vorm geven. (Foto 5)

Nog enkele trappen op en dan komen we op het kerkplein. De hond wordt al een dagje ouder en geraakt niet meer zo vlot vooruit. Ik stond boven aan de trap te wachten, terwijl mijn vriendin en de hond me volgden. Ik keek op de trappen neer en zag een ideale omgeving voor een foto. Na wat klim-en klauterwerk stond ik op een muurtje. Ik zette het fototoestel aan, wachtte tot ze de ideale positie innamen en drukte af. (Foto 6)

Ik zag de trapleuningen die tegen de muur bevestigd waren en besloot dat ik de baren op een speciale manier wou verwerken in mijn foto. En dit is mij aardig gelukt met de tweede foto op het kerkplein. (Foto 7) De lijnen zorgden voor een asymmetrisch beeld in de foto.

Na een drukke dag besloot ik wat te ontspannen, en dit deed ik door een stapje in de wereld te zetten met mijn kameraden. Enkele uren en vele pinten later reden we met de auto terug naar huis (de autobestuurder was “BOB” ). Ik had mijn fototoestel op zak en wist dat er enkele nachtopnames in mijn portfolio moesten. Ik deed de ruit aan de passagierskant open en trok in het wilde weg foto’s van het centrum in Zutendaal. (Foto’s 8 & 9). Ik probeerde enkele originele beelden te maken, maar aan de resultaten te zien komen de foto’s wazig over. Deze foto’s zijn misschien van mindere kwaliteit, maar de inhoudelijke waarde van een foto is voor mij soms belangrijker dan het uitzicht van de foto zelf. Net aan deze “mislukte” foto’s kan ik later zien dat ik er een prachtige jeugd heb opzitten. De nachtopnames zijn een afsluiting van een geslaagde dag.

Masala Sandro