Geschorste arts vraagt zelf om tuchtonderzoek

Gisteravond is bekendgemaakt dat Patrick van Eeghem, de Kortrijkse arts die in Nederland levenslang is geschorst voor het misleiden van patiënten, in ons land zélf om een tuchtonderzoek heeft gevraagd.

De Orde van Geneesheren heeft een onderzoekscommissie aangesteld en hanteert vanaf nu een communicatiestop. Gisteren spraken we met Jos Moors uit Peer. Hij is een OPS-patiënt die een jaar lang slachtoffer was van de praktijken van de internist.

Dokter Patrick Van Eeghem werkt al meer dan 20 jaar als specialist inwendige ziekten in het AZ Groeninge in Kortrijk. Dat heeft hem na zijn levenslange schorsing in Nederland vorige week vrijdag voorlopig ook geschorst.
Daarnaast heeft Van Eeghem een privépraktijk. De internist ontkent dat hij de omstreden therapie waarvoor hij in Nederland is veroordeeld, in die praktijk heeft gebruikt. Alternatieve behandelingen zouden alleen toegepast worden door ‘orthomoleculair therapeute’ Carine Bolijn in het Integraal Medisch Centrum Maria Magdalena in Roosendaal.

Maar hij verkocht patiënten daar allerlei nepmiddeltjes, en daarvoor heeft de Nederlandse Artsenorde hem levenslang geschorst; Van Eeghem zegt in beroep te gaan. Een van zijn patiënten was een advocate met leverkanker. Haar raadde Van Eeghem aan onmiddellijk te stoppen met chemo. Volgens de arts kon de zieke lever met kosmische bestraling vervangen worden door een gezond exemplaar. In de zomer van 2006 stierf de vrouw.

Privépraktijk Kortrijk
“Van Eeghem paste wél dat soort praktijken in Kortrijk toe”, zeggen Jos Moors (57) en zijn vrouw Irma Wienen (54) uit Peer. Wienen: “In september 2004 heeft Jos, die 35 jaar schilder is geweest, in het blad van de Christelijke Mutualiteit getuigd over zijn ziekte, OPS (erkende beroepsziekte, een hersenaandoening als gevolg van jarenlange blootstelling aan oplosmiddelen, red.)."

"Vlak daarna werden we gebeld door een vrouw uit Antwerpen, die ons aanraadde naar dokter Van Eeghem in Antwerpen te gaan. Hij zou haar van een uitgerangeerd patiënt weer tot een ‘wandelend telefoonboek’ hebben gemaakt. Ze bleef bellen - de laatste keer in december, en uiteindelijk hebben we een afspraak gemaakt."

"Op 29 januari 2005 zijn we de eerste keer naar Kortijk gereden. ‘Ik kan u genezen’, zei Van Eeghem, ‘maar het kan wel een jaar duren’. Jos moest zijn rechterhand op zijn knie leggen, met zijn linkerhand moest hij een of twee flesjes met vloeistof vasthouden, en dan ging de dokter - hoewel we hem zo niet meer willen noemen - met een soort wichelroede (een Lecherantenne, zo bleek, red.) tewerk."

"Afhankelijk van wat hij daarmee zogezegd detecteerde, schreef hij Jos druppeltjes voor. Zo’n zes, zeven flesjes per keer - we moesten telkens zo’n 200 euro betalen. Alleen de consultatie werd door de ziekenkas terugbetaald.”

“Vier keer zijn we in Kortijk geweest. Als Jos vroeg of hij eens aan die flesjes die hij moest vasthouden, mocht ruiken, kreeg hij een ‘neen’. Jos herkende sommige namen van oplosmiddelen. Hij vond Van Eeghem direct een kwakzalver, maar ik heb hem overtuigd vol te houden. Als je hoop zoekt, probeer je alles. En omdat hij toch een echte ‘dokter’ was... En dus gingen we erop in toen hij ons voorstelde naar zijn praktijk in Roosendaal te komen.”

Goddelijke krachten
“Daar hadden we de eerste keer een gesprek met Van Eeghem en Bolijn, die terwijl van alles op een blad kribbelde en zei dat goddelijke krachten het gingen oplossen. Jos moest als behandeling drie kwartier op de zogenaamde bank, een dokterstafel, gaan liggen, verder niks. ‘Ik voel nog meer pijn door die harde tafel’, zei Jos."

"Andere vrouwen hoorde ik buitenkomen: ‘Nou, ik voel me al stukken beter’. Toch zijn we een tweede en laatste keer teruggegaan. Toen werd ons gezegd dat we de keer daarvoor ‘de bank’ - 30 euro - waren vergeten te betalen. Ik herinnerde het mij niet. Afrekenen konden we bij de assistentes, een Nederlandse en een Vlaamse. En wat zó vreemd was: Jos herkende de stem van die Vlaamse. Volgens ons is het de vrouw die ons belde om Van Eeghem aan te raden.”

De vrouw uit Antwerpen ontkent dat ze iets met Roosendaal te maken heeft. “Ik ben als patiënt met kwikvergiftiging een jaar lang door dokter Van Eeghem in zijn praktijk in Kortrijk behandeld. De reguliere geneeskunde faalt, híj is erin geslaagd mij te genezen.”

Sylvia MARIËN