Dwars door Neerpelt
16/11/'09
Een ontdekkingstocht door Neerpelt begin je best aan het station. Meteen ook al de eerste bezienswaardigheid. Vroeger was het een knooppunt van de spoorlijnen 18 en 19, momenteel dient het enkel nog als eindpunt van de verbinding Neerpelt-Antwerpen. De meeste mensen kennen het station wel, maar weinigen weten dat het in 1879 gebouwde seinhuis nog in de oorspronkelijke bouw staat.
Vervolgens wandelen we rechtdoor, langs het Sint-Maria instituut, een secundaire school die voorziet in TSO-en BSO-richtingen. Voor de hoofdingang ziet u een gedenktsteen ter ere van wijlen Bram Vermeulen. De steen heeft als opschrift “Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde, het water gaat er anders dan voorheen…”. Dit is een bekende regel uit het lied “De steen”.
Hierna slaan we links af, de Stationstraat in. Na een poosje ziet u het Sint-Hubertuscollege. De school was het eerste Vlaamse college waar de onderwijstaal Nederlands mocht zijn. Ook beschikt het college over een privé-kapel met monumentale glasramen. Sinds 2009, toen de school 100 jaar bestond, zijn de schoolgebouwen en de kapel erkend als monument. Daarnaast vormt de school elk jaar het middelpunt van het Europees muziekfestival voor de jeugd.
Vervolgens slaan we de Kerkstraat in en wandelen richting marktplein. Hier zien we het Poermenneke, een bronzen beeld dat sinds 1990 staat te pronken in het centrum van Neerpelt. Het beeld is een creatie van kunstenaar Lou Boonman en werd naar aanleiding van Open Monumentendag, op 9 september 1990, officieel ingehuldigd. Het beeld symboliseert het poeren of palingvissen, iets dat tot de dag van vandaag nog steeds wordt gedaan in de Dommel.
Tenslotte komen we aan bij het Dommelhof. Dit bestaat uit twee delen: het cultureel centrum en het sportcentrum. In het cultureel centrum worden vaak tentoonstellingen gehouden of voorstellingen gegeven in de theaterzalen. Het sportcentrum beschikt dan weer over heel andere troeven. Het Dommelhof is zelfs één keer per jaar het decor voor de grote prijs veldrijden te Neerpelt.
Pieter-Jan Vandenreyken
