Meeswijk… het pure Maasland
11/03/'10
Meeswijk is één van de mooiste en meest authentieke dorpjes in het hartje van het Limburgse Maasland. Het ligt tussen Leut en Stokkem, niet ver van mijn woonplaats Eisden-Dorp. Ik heb het dorpje ontdekt via mijn grootouders die er hun hele leven hebben gewoond. En vandaag wil ik jullie graag meenemen op een wandeling in het dorp waar ik vroeger wel eens ging vissen in de Maas, samen met mijn broer.
Meeswijk heeft jammer genoeg zoals vele andere dorpen al enkele authentieke bezienswaardigheden verloren. Gelukkig zijn er in toch nog genoeg mooie plaatsjes over! We beginnen onze wandeltocht aan het Kasteel Villain XIII in de Dreef, de doorgangsweg tussen Leut en Meeswijk. Het kleine maar charmerende gebouw is omringd door prachtige stukken bos en wandelwegen. Het gebouw dateert al uit de vroege 16de eeuw en nog steeds staat het rachtig op zijn plaats. In de jaren tachtig is het kasteel omgebouwd tot een bejaardentehuis waar ouderen nu in een prachtige omgeving tot rust kunnen komen.
We wandelen verder de Dreef door en komen uit op een klein stukje land waar je nog enkele restanten kan zien zijn van de oude boerderij waar vroeger een hoefsmid zijn brood verdiende. De ‘Oude Maeshoeve’ en zijn rustgevende uitstraling maakt het geheel tot één van de juweeltjes van het dorp. Voor het gebouw zien we de oude hoefstal. Hier kregen de paarden jaren geleden met trots hun nieuwe hoeven aangemeten om er dan weer tegenaan te draven.
Wat verderop komen we een zeer belangrijke waterweg tegen: de Maas. De rivier is hier de scheidingslijn tussen België en Nederland. Met trots mag Meeswijk dan ook zeggen dat de Maas dóór het dorpje stroomt. Maar diezelfde Maas treedt hier ook regelmatig buiten haar oevers en heeft daarbij jammer genoeg ook al vele malen haar tol geëist. Het cafeetje aan het veerpont heeft er aan moeten geloven nadat het verscheidene keren onder water had gestaan. Het bevond zich in de winterbedding van de Maas en die kwam haar plaats soms onverwachts kwam opeisen. Toch biedt de rivier ons ook een prachtig uitgestrekt uitzicht tot in Nederland. En als je eventjes de “buitenlandse sfeer” wil voelen, dan zet de overzetboot je binnen enkele tellen af op Nederlands grondgebied.
Wanneer we onze wandeling voortzetten komen we nog verschillende mooie akkers en weiden tegen. Sommige staan misschien wel leeg, maar dan geven toch dat extra groene tintje aan de omgeving. Je ziet er met je eigen ogen dat vele dieren er ondertussen hun thuis gevonden hebben. In Meeswijk zijn er dus nog boeren met een hart voor dieren! Ze bieden ze een plaats om te blijven en zorgen er met hun hele hart voor.
Gelukkig wordt er tijdens elke wandeling een pauze ingelast om even op krachten te komen. Ook op onze tocht rusten we even uit met een warme ontvangt bij Gust in café ‘t Karraet. Een lekkere kop koffie met gebak vrolijkt iedereen meteen wat op! Ambiance en gezelligheid zijn hier altijd aanwezig! Het cafeetje is omgetoverd van een oude schuur tot een prachtig café. Ook het terrasje achteraan heeft een uitgesproken maar huiselijke sfeer. De vijver die er aangelegd is brengt met zijn kleurrijke vissen leven in de brouwerij. Het volledige gebouw is in het thema geplaatst van oude karrenwielen. Dit verklaart dan ook meteen die naam die Gust aan zijn pracht gegeven heeft. Ook de naam is aangepast aan de streek en dus vertaald naar ons Maaskants dialect. Voor bezoekers niet altijd even duidelijk om te begrijpen, maar het geeft zeker dat extra accentje!
Met spijt in ons hart nemen we hier afscheid van de vriendelijke dorpsgenoten. Wel met een leuk vooruitzicht, want als laatste wil ik dé pracht van Meeswijk tonen: de oude en prachtige korenmolen. Die molen werd gebouwd in 1801 en in 1945 als monument erkend. De molen kreeg de naam ‘Nieuw Leven’, omdat hij een aantal jaren geleden flink onder handen werd genomen. Men heeft hem toen volledig en met succes gerenoveerd. Voor mij is de molen nog steeds mijn lievelingsplekje in het mooiste en meest authentieke dorpje aan de Maaskant!
Suzy Vranken
Galerij
