De Maaseikenaar viert veertigste verjaardag

De Maaseikenaar bestaat veertig jaar. En de redactie van dit ‘driemaandelijks contactblad’ is na al die jaren nog altijd in dezelfde handen. Jaak Bergers (76), Martin Boonen (77) en Tony Van Wijck (82) draaien al 40 jaar mee.

De Maaseikenaar is een tijdschrift zoals ze er in geen enkele gemeente een hebben. Je vindt er zowel stukken in het dialect als zeer gedetailleerde geschiedenisverhalen. Van uitleg over een zegel uit 1486 tot verhalen over scheutisten die 100 geleden in China aan het werk zijn geweest. Ook te lezen: de volledige uitslag van het Groot Nederlands Dictee of het verhaal over de pest in Maaseik.
“Het idee om met De Maaseikenaar te beginnen komt van Etienne Dehaese, toen arrondissementscommissaris”, vertellen de redacteurs. “Die wilde een cultureel centrum en het was belangrijk om daarvoor ook een tijdschrift te hebben. Het waren de jaren waarin overal culturele centra en zwembaden werden gebouwd. In Dilsen hadden ze al een cultureel centrum, wij waren dus niet goed bedeeld in Maaseik.” Maar het cultureel centrum kwam er toch en naar aanleiding daarvan ook De Maaseikenaar.
Stilaan zijn ze ook met rubrieken begonnen. Voor het dialect zorgde Tony, voor het toponymisch praatje Martin Boonen en dan heb je nog de vele In memoriams. “Teksten hebben we altijd genoeg gehad. Of we soms moeten inkorten? Nee, als het echt te lang is, dan delen we een artikel in twee.”

Strijdblad

Met plaatselijke politiek heeft De Maaseikenaar zich nooit ingelaten. “Behalve toen Maaseik fusioneerde met Opoeteren en Neeroeteren,” herinnert Tony zich. “Toen waren we ineens een strijdblad. In Maaseik had je meerdere partijen, in Opoeteren en Neeroeteren maar één. Na de fusie zei de stad: interessant jullie blad, wij zullen dat wel drukken. Neeroeteren en Opoeteren kregen daar dan ook bladzijden in, maar zij vulden die niet in. Uiteindelijk heeft de stad gezegd dat ze ons dan ook niet meer konden drukken. Dus zijn wij abonnementen gaan verkopen. Mensen waren gul, ze wilden De Maaseikenaar houden. We betalen nog altijd alles met die abonnementen, we hebben geen advertenties. Zo’n abonnement kost 12 euro en 25 euro als je ons wil steunen. Nu hebben we 1.000 abonnementen, eenderde in Maaseik zelf en de rest erbuiten.”

Geen spelfouten
Hoe oud zijn hun abonnees? “Middelbare leeftijd en ouder. De jeugd moet nog rijpen voor dit soort blad. We hebben trouwens ook een fervente verkoopster: Mia Paspont, ze stopt nu na 20 jaar. Ze gaat rond bij de mensen die ‘twijfelen’, dat levert toch nog 100 à 200 abonnementen op.”
“Je zal in De Maaseikenaar ook geen spelfouten zien staan. We hebben zeer goede correctoren. Zelfs een winnaar van het Davidsfondsdictee.”

Liliana CASAGRANDE
Mark DREESEN