Lezing Over Thierry De Cordier
Raadhuis
Ingestuurd door Sylvie Lodewijks
Naar Thierry De Cordiers werk moet men leren kijken. Loskomen van de negentiende-eeuwse blik en zijn oeuvre kaderen binnen de ironie van het postmodernisme. Deze duivelse kunstenaar stelt in België niet meer tentoon. Komt dit door de bruuske pamfletten van Van De Veire of zit zijn oeuvre vast?
De Cordier is beeldend kunstenaar, schilder, beeldhouwer, tekenaar, graficus, dichter-filosoof en bouwer van installaties en environments. In 1997 verhuisde hij naar het Franse Auvergne.
De Cordier koestert een romantisch kunstenaarschap in de 20e-21e eeuw en beseft tegelijk hoe wereldvreemd dat (geworden) is. Je vindt in zijn werk motieven als de vlucht uit de wereld ("Je n'ai absolument rien à voir avec le XXème siècle"), de eenzaamheid (geïsoleerde observatiepost in de natuur) en het verlangen een individu te zijn (de ouderwetse handgeschreven brieven in blauwe inkt vanuit Schorisse). Zijn 'Weltschmerz' uit zich in overwegend donkere kleuren (blauw, grijs en vooral zwart).
De getormenteerde tekeningen - met krioelende lijnen - tonen plantaardige, landschappelijke en organische elementen die in elkaar overgaan. Voor zijn sculpturen gebruikt hij o.a. afvalmateriaal (verweerde houten balken, ijzer, isolatoren, mensenhaar), gips, leisteen en teer. Hij maakt er raadselachtige constructies mee, die soms de gestalte aannemen van een mens of dier (vogelverschrikker). Taal speelt in zijn werk een grote rol: als vaak moeilijk ontcijferbaar bijschrift, als oproep en ironisch commentaar.
Docent: Christophe de Jaeger / Amarant
Meer info: http://www.ccdeadelberg.be/voorstelling/2012/01/24/thierry-de-cordier
