Limburger op Olympische Winterspelen: deel 3

25/02/'10 Genkenaar Eddy Vreys is voorzitter van de Belgische Federatie voor Bobslee en Skeleton. Deze week volgt hij in Canada de Olympische Winterspelen. Elke dag bericht hij vanuit Vancouver.

In het hoofdje

Wanneer de race is gereden, zijn de winnaars en de verliezers gekend. De grens tussen winnen en verliezen is erg dun op de Olympische Spelen. Hoe dunner deze grens, hoe meer het accent op het mentale vlak komt te liggen. Geen leeg hoofd staat dan meestal gelijk met geen goede prestaties. Sinds vandaag weten de Nederlanders dat het ook anders kan lopen. De piloot van hun viermansbobslee komt niet meer in actie tijdens deze spelen. Hij vindt de track veel te gevaarlijk. Na overleg met het nationaal olympisch comité vertrek hij naar huis.

De Nederlandse bobsleebond werd niet betrokken in deze discussie. De piloot wil zelfs geen uitleg meer verschaffen aan zijn bobsleebond. Verliezen zonder deel te nemen, heet dat dan. Meer dan acht jaar hard trainen, 1.000.000 euro geïnvesteerd in een nieuwe slee, meer dan 40 keer afgedaald in de bobbaan van Whistler, er geen crashes moeten ondergaan... en uiteindelijk wil alleen het hoofd niet meer mee. Goede raad is dan erg duur.

Ook de supporters laten zich beïnvloeden. Het hebbedingetje van deze spelen zijn de gebreide handschoenen. Overal komt men ze tegen. Wil men er een paar bemachtigen dan moet men vroeg uit de veren. Elke morgen wordt er als het ware een heuse overval gepleegd op de officiële winkel. Er wordt net niet gevochten. Om zoveel mogelijk liefhebbers te helpen mag men maximum twee paar per persoon aankopen. Zelfs IOC-leden schuiven soms meerdere ochtenden aan om hun familieleden en vrienden in het thuisland te plezieren. Met als gevolg: andere spullen verkopen bijna niet. Met het einde van de spelen inzicht is dat geen mooi vooruitzicht. Dus zijn er al solden.

Veel helpt het voorlopig niet. Laten zien dat je hier deel mag uitmaken van een olympische beweging, is belangrijker dan de sport zelf. Ook dat speelt in het kopje.

Het in der haast opgericht aandenken aan de verongelukte rodelaar - op nog geen 20 meter van de winkel - krijgt zo goed als geen aandacht. Je kan er thans onmogelijk naast kijken. Waar zit nog die olympische gedachte: deelnemen is belangrijker dan winnen?

Onze twee olympische atleten in de bobslee hebben puik werk afgeleverd. Volledig in de geest van de spelen. Mogen deelnemen was voor hen belangrijk. Het sportieve doel bereiken heeft altijd centraal gestaan. Er veel voor over hebben. Er alles voor geven. Ook in moeilijke momenten. Dat kan alleen maar wanneer je een zuivere geest in een gezond lichaam hebt.

Tot morgen

Eddy