Limburger op Olympische Winterspelen: deel 2

24/02/'10 Genkenaar Eddy Vreys is voorzitter van de Belgische Federatie voor Bobslee en Skeleton. Deze week volgt hij in Canada de Olympische Winterspelen. Elke dag bericht hij vanuit Vancouver.

Bekvechten over veiligheid

De sfeer is opperbest in Whistler. Alles verloopt op het eerste zicht vlekkeloos. De vrijwilligers doen hun uiterste best om de deelnemers en de bezoekers zo aangenaam mogelijk te begeleiden. De regen kan hier geen stokje voor steken. Onze dames hebben met de bobslee twee goede afdalingen gereden. De pushtijden zijn er op vooruit gegaan. Wat velen niet kunnen aanschouwen, is hun voorbereiding naar de wedstrijd toe. Dit loopt zeer gestructureerd en heel sereen. Nergens valt er wat stress te bespeuren. Er is zelfs tijd voor een goede lach. Morgen na de afdalingen maken ze tijd voor een gesprek, hebben ze beloofd.

Alles rond de bobsleetrack wordt tegenwoordig met argusogen gevolgd. Na de dood van de Georgische rodelaar wil men kost wat kost een tweede zware crash vermijden. De organisatoren blijven bij hun visie: meer veilgheid. Door het aanbrengen van ijsplakken op bepaalde plaatsen willen ze de snelheid naar beneden halen. Andere hulpmiddelen zijn er niet. Dit leidt tot permanent veel bekvechten, want de ijsmeester heeft er geen oren naar. Hij vindt het maar niets. Duitsland en Oostenrijk op kop gaan resoluut voor meer veilige spelen, maar de Canadese ijsmeester weet maar al te goed dat veranderingen aanbrengen op de track in het nadeel is van de Canadese teams. Zij hebben bijna een heel jaar lang, als enigen, de track mogen gebruiken voor trainingen. Wat hen zeker geen windeieren gaat leggen. De raceorganisator wordt er moedeloos van. Een oplossing is verder af dan ooit.

Ik merk meer dan ooit dat de spelen grenzeloos zijn. Neem nu 'onze' Fin. Hij woont en werkt in België voor de EU. Hier komt hij supporteren voor het Amerikaanse hockeyteam. Voor de kwart, halve en de echte finale telt hij, enkel en alleen voor de tickets, meer dan 4.000 euro neer. Of de Canadees die langs de bobsleetrack loopt met een Belgische vlag op zijn rug. Een Vlaamse pennenvriend had hem dat gevraagd en stuurde een Belgische vlag naar hem op. Supporteren doet hij uiteindelijk voor Canada. Begrijpelijk toch.

En dan heb ik het nog niet gehad over de drie Waalse studenten aan de universiteit van Nouvelle-la-Neuve. Zij zijn speciaal naar Vancouver Whistler gekomen om de Vlaamse meiden te komen aanmoedigen... inclusief met de gebruikelijke Belgische vlag in de hand en op hun gezicht geschilderd. Ze trekken de aandacht wanneer de plaatselijke commentator door hen wordt omringd. Ze zingen en springen dat het een lieve lust is. De commentator kan amper zijn werk uitvoeren. Hoe zij erbij komen om voor onze dames te komen supporteren? "Een geweldig initiatief", luidt het in het Nederlands met een tof Frans accent. De studenten hebben de hele reeks gevolgd op Canvas. En wij maar denken dat dit initiatief alleen in Vlaanderen gekend is. Sport doet grenzen vervagen.

Tot morgen,

Eddy