Oud-burgemeester verklapt: "Genk betaalde weg in Houthalen"

44 jaar geleden heeft het gemeentebestuur van Houthalen-Helchteren de stad Genk eens goed liggen gehad. Door ‘s nachts stiekem de gemeenteborden te verplaatsen, liet Houthalen-Helchteren de Genkenaren een weg aanleggen op hun kosten. Dat vertelt toenmalig burgemeester Lode Franssens van Houthalen-Helchteren.

Franssens onthult hiermee het grootste geheim uit zijn politieke loopbaan. “Ik moest wel trucjes uithalen,” verdedigt hij zich. “Onze gemeente zat héél krap bij kas.”

Zandweg

In 1967 waren nog lang niet alle wegen van Houthalen-Helchteren verhard. De Hengelhoefstraat tussen Houthalen-Oost en Genk was bijvoorbeeld nog een klassieke zandweg.

Genk wilde daar – althans op zijn eigen grondgebied – verandering in brengen. “De Genkenaren gebruikten hiervoor ‘wetzand’, nog geen asfalt,” legt oud-burgemeester Lode Franssens van Houthalen-Helchteren uit.

“Maar eind jaren zestig ging het al héél slecht met onze steenkoolmijnen. Ik moest in die tijd wel creatief zijn. Ons geld was op, omdat we geen eigen koolmijn meer hadden door de fusie met Heusden-Zolder.”

Franssens bedacht een list. “Ik fluisterde de gemeentearbeiders in dat ze ‘s nachts de gemeenteborden moesten verplaatsen. Maak Genk maar een flink stuk groter”, klonk mijn opdracht.

“En dus groeven de werkmannen in het holst van de nacht de borden ‘Genk’ en ‘Houthalen’ uit de grond. ‘s Anderendaags zag ik dat ze meer dan een kilometer waren verplaatst. De gemeente Genk reikte plots tot pal aan het domein Hengelhoef.

Strafst van al: de arbeiders die in opdracht van Genk aan de slag waren, hadden helemaal niets door. Zij hadden de opdracht gekregen tot aan onze gemeentegrens een mooie verharde weg te gieten. Onze lol kon uiteraard niet op toen we het resultaat zagen”, gniffelt de oud-burgemeester.

"Genkenaren ziedend"

“Natuurlijk hebben we nadien de plaatsnaamborden weer op de juiste grensscheiding gezet. De collega’s van Genk waren ziedend toen ze onze truc door hadden. De stad dreigde er zelfs mee ons de factuur te sturen. Maar ik haalde doodleuk mijn schouders op.

‘Doe maar, maar dan breng ik het verhaal wel naar buiten. De stad moet maar beter toezicht houden op de werken’, antwoordde ik laconiek. ‘De mensen gaan nogal lachen als ze dit te weten komen.’ Morrend, is de bevoegde schepen het toen afgebold. En een factuur is nooit op het gemeentehuis terechtgekomen.”

Meer toeristen voor Hengelhoef

De stad Genk voelt zich anno 2011 allesbehalve in de luren gelegd. Integendeel: oud-burgemeester Jef Gabriels lacht al even hard mee als we hem het verhaal voorleggen. “Klopt inderdaad”, vertelt hij.

“Ik heb ook gehoord dat we destijds die weg een heel stuk tot bij onze buren in Houthalen verhard hebben. Erg vonden we dat achteraf niet, hoor. In die tijd maakte het vakantiedomein van Hengelhoef immers een enorme opgang. En dankzij onze verharde weg, kwamen veel toeristen van het vakantiepark winkelen in Genk. We hebben die kosten dus dubbel en dik terugverdiend.”

ToRo