Afzien met de glimlach: relaas van een Limburgse ecotoerist

Op woensdag 6 april zal het exact twee jaar geleden zijn dat Paul Truyens (44) uit Hechtel zijn geboortedorp achter zich liet. De eigenzinnige eigenaar van café/restaurant Paul’s Wereld trok zijn stoute schoenen aan en plantte een bordje ‘te koop’ voor zijn zaak om vervolgens zijn grootste droom na te jagen: de wereld rondreizen … op de fiets. Na twee jaar trappen en met 33.000 km in de kuiten denkt de Limburger nog bijlange niet aan terugkeren. Zijn leuze: “Leve de vrijheid!” Een kleine greep uit de vaak exotische namen die Paul al mocht aankruisen op zijn reisroute: Abu Dhabi, Japan, Cambodja, Zuid-Korea … Vanzelfsprekend is het lijstje verre van volledig. Vanuit Bangkok, waar zijn broers hem vorige maand een bezoekje brachten, kregen we de Trappende Tripper aan de lijn. “Staan verder nog op het programma: Indonesië, Australië, Nieuw Zeeland. Dan via Antarctica met de boot naar Patagonië (Argentinië), en zo weer helemaal omhoog tot in Alaska. Daarna moet je het mij nog maar eens komen vragen,” lacht hij. Toppen en dalen De ecotripper ondervond best wel wat tegenspoed gedurende zijn wereldreis: “Tijdens een autoritje in Georgië donderden we in een diepe afgrond, nota bene de eerste keer dat ik in een auto stapte. Zo belandde ik in het ziekenhuis. Ook in China moest ik een tijdje het bed houden, geveld door een zonnesteek.” In Turkije werd dan weer zijn filmmateriaal gestolen. Toch temperden deze incidenten zijn geestdrift allerminst. “In feite til ik daar niet zo zwaar aan, nu zijn dat enkel nog anekdotes. De hoogtepunten zijn immers veel talrijker. Het vrijheidsgevoel, de prachtige natuur, interessante ontmoetingen: iemand die je onverwacht een comfortabele slaapplaats aanbiedt, of het geweldige gevoel als het klikt met iemand die toevallig dezelfde richting uit fietst. Puur genot!” “Dikwijls kampeer ik in de openlucht. Om de eenzaamheid te trotseren heb ik een klein reisgitaartje bij me, gekregen van de jongens van El Guapo Stuntteam (Limburgse rockband, momenteel actief bij The Sore Losers en Vermin Twins, nvdr), en mijn iPod met zowat achttienduizend muzieknummers. Ideaal om ’s avonds de tijd te doden, want om zeven uur wordt het donker. Levensgevaarlijk om dan nog te fietsen, dus moet ik zorgen dat mijn tentje staat opgesteld..” “De beste herinneringen bewaar ik aan lange tochten in de prachtige natuur. Soms was er dagenlang geen levende ziel te bespeuren, best bevreemdend maar juist daarom ook heel intens. De voldoening na een succesvolle beklimming van een bergtop is onbeschrijflijk. Het is zwaar afzien, maar dan wel met een glimlach tot achter mijn oren.” “Afhankelijk van het weer, de staat van het wegdek en de goesting leg ik gemiddeld 50 tot 150 km per dag af. Josephine (de koosnaam voor zijn fiets, nvdr) heeft me nog niet in de steek gelaten, al heb ik wel wat stukken moeten laten vervangen. Maar wat wil je, na meer dan 30.000 km? Soms fiets ik achtereenvolgens twaalf à veertien dagen om een bepaalde stad te bereiken, om die vervolgens twee dagen tot een week later weer achter mij te laten. Want er valt nog zoveel te beleven…” Bollywood Action Hero “In India speelde ik mee in een heuse Bollywood actiefilm. Toen ik in Mumbai aankwam, waren ze net figuranten aan het rekruteren aan de ‘Gateway to India’. Dat is een reusachtige triomfboog vlakbij het Taj Mahal hotel, waar twee jaar geleden die beruchte bomaanslag werd gepleegd. Samen met negen andere bleekscheten die daar toevallig rondhingen heb ik me ingeschreven. Onze opdracht? De toerist uithangen, een praatje slaan met wat vrouwelijk schoon en net op tijd wegspringen voor aanstormende gangsters. We hebben daar elk 500 roepies (ongeveer tien euro, nvdr) aan verdiend. Die hebben we samen opgemaakt aan enkele glazen bier. Ongelooflijk gelachen die avond!” “Ik ben kok van opleiding, dus ik geniet enorm van lekker eten. Daarom durf ik me wel eens te laten gaan wanneer een menu er veelbelovend uitziet. Hierdoor slinkt mijn geldreserve soms wat sneller dan verwacht. Maar of dat mijn toekomstige reisplannen in het gedrang brengt? Nee, daar maak ik me niet druk om. Ik heb al heel wat mensen leren kennen uit Australië, ik reken erop dat ik down south afwisselend drie maanden kan werken en fietsen. Wie weet zoeken ze daar wel iemand met filmervaring als opvolger voor Crocodile Dundee?” We beloven dat we het zullen laten weten, en wensen hem voor het verdere verloop van zijn reis ‘de wind van achter’. Mogen de wielergoden hem welgezind zijn. Op www.paulswereld.be vind je geregeld updates en foto’s van zijn reis. ZIGI THIJS