Twee zestigers sjoemelen met vennootschappen

De Hasseltse correctionele rechtbank veroordeelde twee zestigers, één uit de stad en de andere uit Sint-Truiden, voor gesjoemel met vennootschappen.
Zij wentelden zo financiële problemen af op anderen. Merkwaardig is dat de twee na het uitzitten van hun celstraf gedurende een lange tijd "ter beschikking van de regering" worden gesteld, een maatregel die de wet voorziet voor recidivisten.
De Hasselaar (62) uit het stadsdeel Runkst liep twee jaar cel op, naast een boete van 286 euro. Hij mag na het uitzitten van de gevangenisstraf tien jaar lang geen bestuursfunctie waarnemen in een vennootschap en blijft veertien jaar lang ter beschikking van de regering. De Truienaar (69) kreeg bij verstek een celstraf van veertien maanden opgelegd en een boete van 550 euro. Hij blijft drie jaar ter beschikking van de regering en mag gedurende vijf jaar geen bestuursmandaat bekleden.
De twee hadden in augustus 2009 de maatschappelijke zetel van een bedrijf van Waregem naar Hasselt overgebracht, zonder dat de b.v.b.a. enige binding had met het nieuwe adres of zijn bewoonster. Op die manier werden schuldeisers om de tuin geleid en de invordering van schulden onmogelijk gemaakt.
Volgens de rechtbank was de Truienaar een geslepen vos die alles uitkiende.
De Runkstenaar was de uitvoerder. De 'verhuizing' stelde hen in staat om een winkelwagen en twee auto's met een totale waarde van 20.000 euro te verduisteren. Ze beweerden dat de drie voertuigen voor 8.000 euro aan 'een onbekende Turk' verkocht waren. Voorts onttrokken de twee zich aan hun wettelijke verplichtingen: ze hielden geen boekhouding bij en verzuimden hun jaarrekeningen voor te leggen. De twee moeten aan de curator van de inmiddels failliete vennootschap een schadevergoeding van 33.800 euro betalen.
De Runkstenaar heeft in dezelfde periode hetzelfde spelletje gespeeld met drie vennootschappen uit Kiewit-Hasselt , Sint-Martens-Latem en Ranst, die plots (fictief) naar de Kempische Steenweg verhuisden. De adressen waarop twee bedrijven werden ingeschreven, bestonden zelfs niet eens. De sjoemelaar legde een verbod om vennootschappen te leiden naast zich neer.
Hij had dat verbod negen maanden eerder opgelopen bij een veroordeling.
Voor de rechter beweerde dat hij met één van de firma's aan import en export wou doen, twee vennootschappen scheen hij niret te kennen en met de vierde heeft hij ook al niets uitgericht. Volgens de rechter is de man een gevaar voor de maatschappij. Vandaar ook de strenge bestraffing.
JaNi