50-jarige Achelse scoort op WK bodypaint

Nauwelijks een jaar nadat ze is begonnen met het beschilderen van lichamen, heeft de 50-jarige Mariette Kuypers uit Achel een opgemerkte beurt gemaakt op het wereldkampioenschap bodypainting in Oostenrijk.

Daar nam ze het op tegen de besten van de wereld. Na een voorronde belandde ze tot haar eigen verbazing in de finale, waar haar model de confrontatie aanging met een vakjury die bestond uit ‘s werelds beste bodypainters.

Meer dan 20 jaar bekwaamde Mariette Kuypers zich in het beschilderen van gezichten, een hobby die uitgroeide tot een zaak die ze nu runt met haar man André Hendrikx. Cursussen geven en evenementen afschuimen, allemaal zaken die ze zeker wil blijven doen.

“Maar op een gegeven moment wil je toch je blik verruimen. Ik raakte geïnteresseerd in bodypainting. Bij een gezicht beschilderen, facepainting, heb je maar een beperkte oppervlakte waarop je een verhaal kwijt kunt. Een heel lichaam leek me een zee van mogelijkheden. Mijn eerste probeersel was het beschilderen van een rug. Het gemakkelijkste lichaamsdeel, want dat is een groot vlak”, lacht ze.

Dat was een jaar geleden. Ondertussen twijfelde Mariette of ze wel goed genoeg was. “Toen heb ik stiekem deelgenomen aan een wedstrijd in Engeland, waar ik werd bekroond als beste nieuwkomer. Oef, ik had bevestiging om door te gaan.”

Modellen
Een zoektocht naar geschikte modellen om te oefenen bleek niet al te moeilijk. “Mensen bieden zich soms aan, of ik spreek ze zelf aan. Naar het wereldkampioenschap ben ik gegaan met Stephanie Theunis, een jonge vrouw uit Lommel. Ze heeft dat perfect gedaan, want haar rol is niet te onderschatten. Zij presenteert je werk. Uiteindelijk duurde het beschilderen van haar lichaam telkens een zestal uren, heel belastend. Dan moest ze nog voor de jury en de fotografen verschijnen, wat ook nog eens vlug twee uren vergde. Gelukkig heb ik tijdens het schilderwerk veel hulp gekregen van mijn assistente Cindy Capelle.”

Mariette vindt het niet erg dat haar schilderijen sneuvelen tijdens een douchebeurt. “Mijn grootste plezier is het werk op zich.” Het thema op het WK was ‘Science - World of Wonders’ (de wondere wereld van de wetenschap), met 75 collega’s uit de hele wereld. “Ik werk met spons en penseel, dus in die categorie deed ik mee. Extra moeilijk is dat je een fout niet kan wegwerken, een gom bestaat niet. We kozen in ons ontwerp voor een soort kruising tussen een vogel en krokodil, waarmee ik wil uitdrukken dat wetenschap niet zonder creativiteit kan, maar dat het gevaar bestaat een grens te overschrijden. Daarmee eindigden we op de 17de plaats in de halve finale. In de finale behaalden we de 28ste plaats. Niet slecht voor een eerste deelname, maar ik streef nu echt naar een eerste plaats.”

Geert VAN BAELEN